
der Pfefferminzbonbon
miętowy cukierek
Cukierek o smaku mięty pieprzowej.
Der Pfefferminzbonbon schmeckte frisch und kühlte angenehm im Mund.
Miętowy cukierek miał świeży smak i przyjemnie chłodził w ustach.
miętowy cukierek
der Pfefferminzbonbon, die Pfefferminzbonbons
Wczytuję zapisany stan.

miętowy cukierek
Cukierek o smaku mięty pieprzowej.
Der Pfefferminzbonbon schmeckte frisch und kühlte angenehm im Mund.
Miętowy cukierek miał świeży smak i przyjemnie chłodził w ustach.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Pfefferminzbonbons |
| Genitiv | des Pfefferminzbonbons |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Pfefferminzbonbon | die Pfefferminzbonbons |
| Akkusativ | den Pfefferminzbonbon | die Pfefferminzbonbons |
| Dativ | dem Pfefferminzbonbon | den Pfefferminzbonbons |
| Genitiv | des Pfefferminzbonbons | der Pfefferminzbonbons |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Pfefferminzbonbon” składa się z „Pfefferminz” (mięta pieprzowa) i „Bonbon” (cukierek). Drugi człon wskazuje, że chodzi o słodycz, a „Pfefferminz” opisuje smak.
Im Rucksack hatte sie immer ein Pfefferminzbonbon dabei.
W plecaku zawsze miała miętowy cukierek.
„Pfefferminzbonbon” (miętowy cukierek) szczególnie często łączy się z czasownikami „lutschen” (ssać), „nehmen” (brać) i „anbieten” (oferować). W codziennym języku używa się też wyrażenia „ein Pfefferminzbonbon im Mund haben” (mieć miętowy cukierek w ustach).
Nach dem Essen lutschte er ein Pfefferminzbonbon.
Po posiłku ssał miętowy cukierek.
Miętowe cukierki często bierze się po posiłku albo w drodze, kiedy chce się mieć świeży smak w ustach. Dlatego często znajdują się w torebkach, miskach na stołach albo na ladach recepcyjnych.
Die Gastgeberin bot jedem Gast ein Pfefferminzbonbon an.
Gospodyni poczęstowała każdego gościa miętowym cukierkiem.