
die Endung
پسوند صرفی
در زبانشناسی، بخش تغییریابنده در پایان واژه که ویژگیهای دستوری مانند حالت، شمار، جنس یا شخص را نشان میدهد.
Bei der Konjugation von Verben im Präsens ändert sich die Endung je nach Person.
هنگام صرف فعلها در زمان Präsens، پسوند صرفی با توجه به شخص تغییر میکند.

