
die Spielkarte
ورق بازی
یک کارت از یک دستهٔ کارت بازی که همراه با کارتهای دیگر برای بازی کردن استفاده میشود.
Sie zog eine Spielkarte vom Stapel.
او یک ورق بازی از دسته برداشت.
ورق بازی
die Spielkarte, die Spielkarten
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

ورق بازی
یک کارت از یک دستهٔ کارت بازی که همراه با کارتهای دیگر برای بازی کردن استفاده میشود.
Sie zog eine Spielkarte vom Stapel.
او یک ورق بازی از دسته برداشت.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Spielkarten |
| Genitiv | der Spielkarte |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Spielkarte | die Spielkarten |
| Akkusativ | die Spielkarte | die Spielkarten |
| Dativ | der Spielkarte | den Spielkarten |
| Genitiv | der Spielkarte | der Spielkarten |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Spielkarte» (ورق بازی) از «Spiel» (بازی) و «Karte» (کارت) تشکیل شده است. واژهٔ پایهٔ «Karte» (کارت) به خودِ شیء اشاره میکند و «Spiel» (بازی) نشان میدهد کارت برای چه کاری استفاده میشود.
Auf dem Tisch lag nur noch eine Spielkarte.
فقط یک ورق بازی روی میز باقی مانده بود.
«Spielkarte» (ورق بازی) بهویژه اغلب با فعلهایی مانند «ziehen» (کشیدن)، «mischen» (بُر زدن)، «austeilen» (پخش کردن) و «aufdecken» (رو کردن) به کار میرود. «eine Spielkarte aus dem Stapel ziehen» (یک ورق بازی از دسته کشیدن) نیز ترکیبی رایج است.
Vor jeder Runde mischt sie die Spielkarten gründlich.
او قبل از هر دور، ورقهای بازی را خوب بُر میزند.
«Spielkarte» (ورق بازی) معمولاً همراه با واژههایی از زمینهٔ بازی با ورق به کار میرود، مانند «Stapel» (دسته)، «Deck» (دستهٔ کارت) یا «Hand» (دست). کارتی را که کسی هنگام بازی در اختیار دارد، میتوان بخشی از دست او توصیف کرد.
Sie legte ihre Spielkarten verdeckt auf den Tisch.
او ورقهای بازیاش را پشتورو روی میز گذاشت.