
der Bogenschütze
łucznik
Osoba strzelająca z łuku i używająca strzał, szczególnie jako zawodnik lub zawodniczka sportowa.
Der Bogenschütze traf die Mitte der Zielscheibe.
Łucznik trafił w środek tarczy.
łucznik
der Bogenschütze, die Bogenschützen
Wczytuję zapisany stan.

łucznik
Osoba strzelająca z łuku i używająca strzał, szczególnie jako zawodnik lub zawodniczka sportowa.
Der Bogenschütze traf die Mitte der Zielscheibe.
Łucznik trafił w środek tarczy.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Bogenschützen |
| Genitiv | des Bogenschützen |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Bogenschütze | die Bogenschützen |
| Akkusativ | den Bogenschützen | die Bogenschützen |
| Dativ | dem Bogenschützen | den Bogenschützen |
| Genitiv | des Bogenschützen | der Bogenschützen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Bogenschütze” (łucznik) składa się ze słów „Bogen” (łuk) i „Schütze” (strzelec). Oznacza więc osobę, która strzela z łuku.
Der junge Bogenschütze übte jeden Nachmittag im Garten.
Młody łucznik ćwiczył co popołudnie w ogrodzie.
Ze słowem „Bogenschütze” (łucznik) często występują wyrażenia związane ze sportem, na przykład „die Zielscheibe treffen” (trafić w tarczę), „einen Pfeil abschießen” (wypuścić strzałę) oraz „an einem Turnier teilnehmen” (wziąć udział w turnieju).
Der Bogenschütze nahm an einem internationalen Turnier teil.
Łucznik wziął udział w międzynarodowym turnieju.
„Bogenschütze” (łucznik) oznacza szczególnie w sporcie osobę, która strzela z łuku i strzałami do tarczy. Dlatego w pobliżu tego słowa często pojawiają się takie słowa jak „Zielscheibe” (tarcza), „Pfeil” (strzała), „Bogen” (łuk) lub „Treffer” (trafienie).
Der Bogenschütze erzielte mit seinem letzten Pfeil einen wichtigen Treffer.
Łucznik zdobył ważne trafienie, wypuszczając swoją ostatnią strzałę.