
die Habseligkeit
dobytek
Pojedynczy, zwykle prosty lub mało wartościowy przedmiot, który ktoś posiada; słowa tego zazwyczaj używa się w liczbie mnogiej na określenie nielicznych osobistych rzeczy należących do człowieka.
Seine einzige Habseligkeit war eine alte Taschenuhr.
Jego jedynym dobytkiem był stary zegarek kieszonkowy.