
die Kniescheibe
rzepka
Płaska, zaokrąglona kość z przodu stawu kolanowego. Chroni staw i pomaga przenosić siłę mięśni podczas prostowania nogi.
Bei dem Sturz hat sie sich die Kniescheibe gebrochen.
Podczas upadku złamała rzepkę.
rzepka
die Kniescheibe, die Kniescheiben
Wczytuję zapisany stan.

rzepka
Płaska, zaokrąglona kość z przodu stawu kolanowego. Chroni staw i pomaga przenosić siłę mięśni podczas prostowania nogi.
Bei dem Sturz hat sie sich die Kniescheibe gebrochen.
Podczas upadku złamała rzepkę.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Kniescheiben |
| Genitiv | der Kniescheibe |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Kniescheibe | die Kniescheiben |
| Akkusativ | die Kniescheibe | die Kniescheiben |
| Dativ | der Kniescheibe | den Kniescheiben |
| Genitiv | der Kniescheibe | der Kniescheiben |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Kniescheibe” (rzepka) składa się z „Knie” (kolano) i „Scheibe” (krążek). Element „Scheibe” (krążek) pomaga zapamiętać płaski, zaokrąglony kształt tej kości.
Auf dem Röntgenbild erkennt man die flache Kniescheibe an der Vorderseite des Knies.
Na zdjęciu rentgenowskim widać płaską rzepkę z przodu kolana.
Przy mówieniu o urazach często używa się wzoru „sich die Kniescheibe verletzen” (zranić sobie rzepkę). Osoba, której dotyczy uraz, występuje jako zaimek zwrotny w Dativ, a część ciała przyjmuje rodzajnik określony w Akkusativ.
Beim Fußball habe ich mir die Kniescheibe verletzt.
Podczas gry w piłkę nożną zraniłem sobie rzepkę.
Rzepka często służy jako punkt odniesienia do dokładnego określenia położenia bólu albo obrzęku. Częste są połączenia „oberhalb der Kniescheibe” (powyżej rzepki) i „unterhalb der Kniescheibe” (poniżej rzepki), w obu przypadkach z Genitiv.
Seit der Wanderung habe ich Schmerzen unterhalb der Kniescheibe.
Od czasu wędrówki boli mnie poniżej rzepki.