
Polen
Polska
Państwo w Europie Środkowej, położone na wschód od Niemiec. Jego stolicą jest Warszawa.
Polen ist seit 2004 Mitglied der Europäischen Union.
Polska od 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.
Polska
Polen
Wczytuję zapisany stan.

Polska
Państwo w Europie Środkowej, położone na wschód od Niemiec. Jego stolicą jest Warszawa.
Polen ist seit 2004 Mitglied der Europäischen Union.
Polska od 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | Polens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | Polen | – |
| Akkusativ | Polen | – |
| Dativ | Polen | – |
| Genitiv | Polens | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Z „Polen” (Polska) łączą się, zależnie od relacji, typowe przyimki: „in Polen” (w Polsce) oznacza pobyt, „nach Polen” (do Polski) oznacza ruch w jej kierunku, a „aus Polen” (z Polski) oznacza pochodzenie.
Meine Freunde leben seit zwei Jahren in Polen.
Moi przyjaciele mieszkają w Polsce od dwóch lat.
Nächsten Sommer fahren wir nach Polen.
W przyszłe lato jedziemy do Polski.
Diese Keramik stammt aus Polen.
Ta ceramika pochodzi z Polski.
Nazwa kraju „Polen” (Polska) zwykle występuje bez rodzajnika określonego. Dlatego mówi się na przykład „in Polen” (w Polsce) i „nach Polen” (do Polski).
Polen grenzt im Westen an Deutschland.
Polska graniczy od zachodu z Niemcami.
Sie möchte später in Polen studieren.
Później chciałaby studiować w Polsce.
Częste połączenia z „Polen” (Polska) dotyczą granic, sąsiedztwa oraz stosunków politycznych lub gospodarczych, na przykład „die Grenze zu Polen” (granica z Polską) i „Handel mit Polen” (handel z Polską).
Die Grenze zu Polen ist von hier aus schnell erreichbar.
Granica z Polską jest stąd łatwo osiągalna.