
die Italienerin
італійка
Жінка, яка походить з Італії або має італійське громадянство.
Unsere neue Nachbarin ist Italienerin und hat uns zum Essen eingeladen.
Наша нова сусідка — італійка, і вона запросила нас на вечерю.
італійка
die Italienerin, die Italienerinnen
Завантажуємо збережений статус слова.

італійка
Жінка, яка походить з Італії або має італійське громадянство.
Unsere neue Nachbarin ist Italienerin und hat uns zum Essen eingeladen.
Наша нова сусідка — італійка, і вона запросила нас на вечерю.
| рід | жіночий die |
|---|---|
| множина | die Italienerinnen |
| Genitiv | der Italienerin |
| однина | множина | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Italienerin | die Italienerinnen |
| Akkusativ | die Italienerin | die Italienerinnen |
| Dativ | der Italienerin | den Italienerinnen |
| Genitiv | der Italienerin | der Italienerinnen |
Артикль змінюється залежно від відмінка; його виділено кольором.
Слово утворене від назви країни «Italien» (Італія). Закінчення «-erin» — типове німецьке закінчення для назв осіб жіночого роду, утворених від назв національностей або професій.
Die berühmte Sängerin ist Italienerin.
Відома співачка — італійка.
Як іменник, що називає особу, «Italienerin» (італійка) завжди пишеться з великої літери. Це стосується і випадків, коли слово стоїть після дієслова «sein» (бути), на відміну від прикметника «italienisch» (італійський, італійська, італійське, італійські), який пишеться з малої літери.
Meine beste Freundin ist Italienerin.
Моя найкраща подруга — італійка.
Sie kocht fantastische italienische Gerichte.
Вона готує чудові італійські страви.
Ти можеш уживати це слово як іменну частину присудка після «sein» (бути), щоб указати на походження. Також ти можеш уживати його, як і будь-який інший іменник, як підмет або додаток у реченні.
Die neue Chefin ist Italienerin.
Нова начальниця — італійка.
Ich habe die Italienerin nach dem Weg gefragt.
Я запитав італійку, як пройти.