
die Ulme
karaağaç
Ulmus cinsine ait, kenarları dişli yaprakları ve genellikle pürüzlü kabuğu olan bir yapraklı ağaç.
Im Park steht eine alte Ulme.
Parkta yaşlı bir karaağaç var.
karaağaç
die Ulme, die Ulmen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

karaağaç
Ulmus cinsine ait, kenarları dişli yaprakları ve genellikle pürüzlü kabuğu olan bir yapraklı ağaç.
Im Park steht eine alte Ulme.
Parkta yaşlı bir karaağaç var.
| cinsiyet | dişil die |
|---|---|
| çoğul | die Ulmen |
| Genitiv | der Ulme |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Ulme | die Ulmen |
| Akkusativ | die Ulme | die Ulmen |
| Dativ | der Ulme | den Ulmen |
| Genitiv | der Ulme | der Ulmen |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Ulme” kelimesi, özellikle ağaç türleri, odunu veya bu ağaca özgü sorunlar için birçok bileşik kelime oluşturur. Sık kullanılan örnekler “Ulmenholz” (karaağaç odunu), “Ulmenallee” (karaağaçlı cadde) ve “Ulmensterben” (karaağaçların ölmesi) kelimeleridir. Bu kelimelerde “Ulmen-” (karaağaç-) ilk bölümdür.
Die alte Ulme steht am Anfang einer langen Ulmenallee.
Yaşlı karaağaç, uzun bir karaağaçlı caddenin başında duruyor.
“Ulme” ile “pflanzen” (dikmek), “fällen” (kesmek) ve “schützen” (korumak) gibi fiiller sık kullanılır. Ağaç gölgeli bir oturma yeri olarak anlatılırken “unter einer Ulme sitzen” (bir karaağacın altında oturmak) kalıp ifadesi de sık geçer.
Die Stadt will mehrere Ulmen pflanzen und die alten Bäume schützen.
Belediye birkaç karaağaç dikmek ve yaşlı ağaçları korumak istiyor.
Tek bir karaağaçtan söz ederken yer bildiren ifadeler çoğu zaman “unter” (altında), “neben” (yanında) veya “an” (dibinde, yanında) ile kurulur. Bir yerde bulunma durumu anlatılıyorsa bu edatlardan sonra anlamına göre Dativ kullanılır.
Im Sommer lesen wir oft unter einer Ulme im Garten.
Yazın bahçede sık sık bir karaağacın altında kitap okuyoruz.