
das Einzelkind
jedyne dziecko
Dziecko, które nie ma rodzeństwa.
Als Einzelkind musste sie ihre Eltern nie mit einem Bruder oder einer Schwester teilen.
Jako jedyne dziecko nigdy nie musiała dzielić się rodzicami z bratem ani siostrą.
jedyne dziecko
das Einzelkind, die Einzelkinder
Wczytuję zapisany stan.

jedyne dziecko
Dziecko, które nie ma rodzeństwa.
Als Einzelkind musste sie ihre Eltern nie mit einem Bruder oder einer Schwester teilen.
Jako jedyne dziecko nigdy nie musiała dzielić się rodzicami z bratem ani siostrą.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Einzelkinder |
| Genitiv | des Einzelkindes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Einzelkind | die Einzelkinder |
| Akkusativ | das Einzelkind | die Einzelkinder |
| Dativ | dem Einzelkind | den Einzelkindern |
| Genitiv | des Einzelkindes des Einzelkinds | der Einzelkinder |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Einzelkind” (jedyne dziecko) składa się z „Einzel-” (pojedynczy, jedyny) i „Kind” (dziecko). „Einzel-” wskazuje, że w rodzinie jest tylko jedno dziecko.
Das Einzelkind bekam von seinen Eltern viel Aufmerksamkeit.
Jedyne dziecko otrzymywało od rodziców dużo uwagi.
Częste połączenia to „als Einzelkind aufwachsen” (dorastać jako jedyne dziecko), „ein Einzelkind sein” (być jedynym dzieckiem) i „ein Einzelkind erziehen” (wychowywać jedyne dziecko). Słowo to szczególnie często występuje z „aufwachsen” (dorastać), gdy opisuje się dzieciństwo.
Er ist als Einzelkind in einer großen Stadt aufgewachsen.
Dorastał jako jedyne dziecko w dużym mieście.
„Einzelkind” (jedyne dziecko) to neutralne słowo, które pasuje zarówno do codziennych rozmów, jak i do rzeczowych tekstów o rodzinie i wychowaniu.
In der Studie wurden mehrere Einzelkinder und Kinder mit Geschwistern befragt.
W badaniu zapytano kilkoro jedynaków oraz dzieci mających rodzeństwo.