
das Hindi
hindi
Język indyjski, którym mówi się głównie w północnych i środkowych Indiach; należy do najczęściej używanych języków na świecie.
Meine Nachbarin spricht fließend Hindi.
Moja sąsiadka płynnie mówi po hindi.
hindi
(das) Hindi
Wczytuję zapisany stan.

hindi
Język indyjski, którym mówi się głównie w północnych i środkowych Indiach; należy do najczęściej używanych języków na świecie.
Meine Nachbarin spricht fließend Hindi.
Moja sąsiadka płynnie mówi po hindi.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Hindi |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | (das) Hindi | – |
| Akkusativ | (das) Hindi | – |
| Dativ | (dem) Hindi | – |
| Genitiv | des Hindi des Hindis | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Jako samodzielny rzeczownik „Hindi” (hindi) występuje z rodzajnikiem „das” (rodzajnik określony dla rodzaju nijakiego). Po czasownikach takich jak „sprechen” (mówić) i „lernen” (uczyć się) nazwy języka często używa się jednak bez rodzajnika.
Das Hindi meiner Nachbarin klingt sehr melodisch.
Hindi mojej sąsiadki brzmi bardzo melodyjnie.
Er lernt Hindi an der Universität.
On uczy się hindi na uniwersytecie.
Częste połączenia to „Hindi sprechen” (mówić po hindi), „Hindi lernen” (uczyć się hindi), „Hindi verstehen” (rozumieć hindi) i „Hindi übersetzen” (tłumaczyć hindi). Gdy chodzi o język jako środek komunikacji, często używa się też połączenia „auf Hindi” (po hindi).
Wir haben den Film auf Hindi gesehen.
Obejrzeliśmy film po hindi.
Hindi zapisuje się zwykle pismem dewanagari. „Auf Hindi” (po hindi) może odnosić się zarówno do języka mówionego, jak i do tekstu pisanego.
Die Schilder im Bahnhof sind auf Hindi in Devanagari-Schrift beschriftet.
Napisy na dworcu są po hindi i zapisano je pismem dewanagari.