
das Karate
karate
Pochodząca z Japonii nieuzbrojona sztuka walki, w której stosuje się przede wszystkim techniki uderzeń, pchnięć, kopnięć i bloków.
Mein Sohn geht zweimal pro Woche zum Karate.
Mój syn chodzi na karate dwa razy w tygodniu.
karate
das Karate
Wczytuję zapisany stan.

karate
Pochodząca z Japonii nieuzbrojona sztuka walki, w której stosuje się przede wszystkim techniki uderzeń, pchnięć, kopnięć i bloków.
Mein Sohn geht zweimal pro Woche zum Karate.
Mój syn chodzi na karate dwa razy w tygodniu.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Karate |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Karate | – |
| Akkusativ | das Karate | – |
| Dativ | dem Karate | – |
| Genitiv | des Karate des Karates | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Gdy mówi się o karate jako aktywności lub dyscyplinie sportowej, tego słowa często używa się bez rodzajnika. Jest to typowe po czasownikach takich jak „machen” (uprawiać), „trainieren” (trenować) lub „lernen” (uczyć się).
Sie macht seit drei Jahren Karate.
Od trzech lat uprawia karate.
Möchtest du Karate lernen?
Chcesz nauczyć się karate?
Częste czasowniki używane ze słowem „Karate” (karate) to „machen” (uprawiać), „trainieren” (trenować) i „üben” (ćwiczyć). Żeby wyrazić, że ktoś idzie na trening, mówi się „zum Karate gehen” (iść na karate).
Er trainiert Karate, um sich selbst verteidigen zu können.
Trenuje karate, żeby móc się bronić.
Jeden Dienstag gehe ich zum Karate.
W każdy wtorek chodzę na karate.
Znanym wyrażeniem jest „den schwarzen Gürtel in Karate haben” (mieć czarny pas w karate). Oznacza ono, że ktoś osiągnął najwyższy poziom w tej sztuce walki.
Sein Trainer hat den schwarzen Gürtel in Karate.
Jego trener ma czarny pas w karate.