
der Kurde
Kurd
Członek narodu kurdyjskiego, zamieszkującego przede wszystkim części Turcji, Iranu, Iraku i Syrii.
Der Kurde stammt aus einer Stadt im Südosten der Türkei.
Kurd pochodzi z miasta w południowo-wschodniej Turcji.
Kurd
der Kurde, die Kurden
Wczytuję zapisany stan.

Kurd
Członek narodu kurdyjskiego, zamieszkującego przede wszystkim części Turcji, Iranu, Iraku i Syrii.
Der Kurde stammt aus einer Stadt im Südosten der Türkei.
Kurd pochodzi z miasta w południowo-wschodniej Turcji.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Kurden |
| Genitiv | des Kurden |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Kurde | die Kurden |
| Akkusativ | den Kurden | die Kurden |
| Dativ | dem Kurden | den Kurden |
| Genitiv | des Kurden | der Kurden |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Wspólny rdzeń „Kurd-” wskazuje na związek z przymiotnikiem „kurdisch” (kurdyjski). Często występuje on w połączeniach takich jak „kurdische Sprache” (język kurdyjski) lub „kurdische Kultur” (kultura kurdyjska).
Er ist Kurde und erzählt uns viel über die kurdische Kultur.
Jest Kurdem i opowiada nam dużo o kulturze kurdyjskiej.
Gdy mówisz o pojedynczej osobie, słowo „Kurde” (Kurd) w Akkusativ i Dativ przyjmuje końcówkę „-n”. Zwróć na to uwagę na przykład w wyrażeniach „einen Kurden kennenlernen” (poznać Kurda) i „mit einem Kurden sprechen” (rozmawiać z Kurdem).
Auf meiner Reise habe ich einen Kurden kennengelernt.
Podczas podróży poznałem Kurda.
Sie spricht mit einem Kurden über seine Heimat.
Rozmawia z Kurdem o jego ojczyźnie.
Gdy za pomocą „sein” (być) wskazujesz, że dana osoba należy do narodu kurdyjskiego, „Kurde” (Kurd) często występuje bez rodzajnika. Schemat wygląda następująco: „Person + sein + Kurde” (osoba + być + Kurd).
Mein Nachbar ist Kurde und lebt seit vielen Jahren in Hamburg.
Mój sąsiad jest Kurdem i od wielu lat mieszka w Hamburgu.