
sumpfig
podmokły
Charakteryzujący się obecnością bagna lub przypominający bagno; bardzo mokry, miękki i z zalegającą wodą.
Wegen des sumpfigen Bodens konnten wir den Weg nicht weitergehen.
Z powodu podmokłego gruntu nie mogliśmy iść dalej tą drogą.
podmokły
sumpfig – sumpfiger – am sumpfigsten
Wczytuję zapisany stan.

podmokły
Charakteryzujący się obecnością bagna lub przypominający bagno; bardzo mokry, miękki i z zalegającą wodą.
Wegen des sumpfigen Bodens konnten wir den Weg nicht weitergehen.
Z powodu podmokłego gruntu nie mogliśmy iść dalej tą drogą.
| forma podstawowa | sumpfig |
|---|---|
| Komparativ | sumpfiger |
| Superlativ | am sumpfigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do sumpfig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do sumpfig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do sumpfig.
„Sumpfig” (podmokły) składa się z podstawowego słowa „Sumpf” (bagno) i przyrostka „-ig”. Przyrostek tworzy przymiotnik i oznacza coś, co charakteryzuje się obecnością bagna lub ma właściwości podobne do bagna.
Nach mehreren Regentagen war der Garten an einigen Stellen sumpfig.
Po kilku dniach deszczu ogród był w niektórych miejscach podmokły.
„Sumpfig” (podmokły) szczególnie często występuje z wyrazami oznaczającymi krajobraz i grunt, na przykład „Boden” (grunt), „Gelände” (teren), „Wiese” (łąka) lub „Gebiet” (obszar).
Das sumpfige Gelände war nur mit hohen Gummistiefeln begehbar.
Przez podmokły teren można było przejść tylko w wysokich gumowcach.
„Sumpfig” (podmokły) może występować bezpośrednio przed odpowiednim rzeczownikiem albo po „sein” (być) jako opis miejsca. W ten sposób ten sam stan można wyrazić jako określenie rzeczownika lub orzecznik.
Die Wiese hinter dem Wald ist im Frühling oft sumpfig.
Łąka za lasem jest wiosną często podmokła.
Wir mieden den sumpfigen Rand des Sees.
Omijaliśmy podmokły brzeg jeziora.