
die Sühne
kefaret
Bir suçu, kusuru veya günahı telafi etmek için yapılan eylem ya da gösterilen çaba; kefaret veya telafi.
Der Täter leistete Sozialstunden als Sühne für sein Vergehen.
Suçlu, işlediği suçun kefareti olarak kamu hizmeti yaptı.
kefaret
Kayıtlı durumun yükleniyor.

kefaret
Bir suçu, kusuru veya günahı telafi etmek için yapılan eylem ya da gösterilen çaba; kefaret veya telafi.
Der Täter leistete Sozialstunden als Sühne für sein Vergehen.
Suçlu, işlediği suçun kefareti olarak kamu hizmeti yaptı.
“die Sühne” ismi, “sühnen” (kefaretini ödemek) fiiliyle yakın akrabadır. “Etwas sühnen” (bir şeyin kefaretini ödemek), bir suçun veya yanlışın karşılığını bir davranışla ödemek anlamına gelir.
Er versuchte, seine Schuld zu sühnen.
Suçunun kefaretini ödemeye çalıştı.
“Sühne” çok resmî ve oldukça nadir kullanılan bir kelimedir. Daha çok edebî, dinî veya hukuki metinlerde görülür; günlük konuşma dilinde ise pek kullanılmaz.
In der Tragödie geht es um Schuld und Sühne.
Trajedi suç ve kefaret konusunu işliyor.
Kefaretin nedenini söylemek istediğinde “für” (için) edatını kullanırsın. Bu edattan sonra Akkusativ gelir.
Er leistete Sühne für seine Taten.
Yaptıkları için kefaret ödedi.
“Sühne” ile sık kullanılan ifadeler arasında “Sühne leisten” (kefaret ödemek) ve bir davranışla birlikte kullanılan “als Sühne” (kefaret olarak) vardır.
Als Sühne musste er den Schaden ersetzen.
Kefaret olarak zararı karşılamak zorunda kaldı.
ceza
“Eine Strafe” (ceza), bir kişinin bir ihlal nedeniyle aldığı olumsuz sonuçtur. “Sühne” (kefaret) ise kişinin suçunu telafi etmek için yaptığı bir davranış veya yerine getirdiği bir şeydir. Yani ceza başkası tarafından verilir, kefaret ise suçun telafi edilmesine hizmet eder.

Als Sühne für seine Tat half der Mann den Betroffenen.
Adam, yaptığı şeyin kefareti olarak mağdurlara yardım etti.
Für seine Tat erhielt der Mann eine Strafe.
Adam yaptığı şey nedeniyle ceza aldı.