
das Desinteresse
بیعلاقگی
حالتی از نداشتن علاقه، بیتفاوتی یا بیاعتنایی نسبت به یک شخص، چیز یا موضوع.
Sein völliges Desinteresse am Unterricht machte den Lehrer ratlos.
بیعلاقگی کامل او به درس، معلم را درمانده کرد.
بیعلاقگی
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بیعلاقگی
حالتی از نداشتن علاقه، بیتفاوتی یا بیاعتنایی نسبت به یک شخص، چیز یا موضوع.
Sein völliges Desinteresse am Unterricht machte den Lehrer ratlos.
بیعلاقگی کامل او به درس، معلم را درمانده کرد.
این واژه از پیشوند «Des-» و اسم «Interesse» (علاقه) تشکیل شده است. پیشوند «Des-» در اینجا نفی یا نبودن چیزی را میرساند؛ بنابراین، معنای تحتاللفظی آن «fehlendes Interesse» (علاقهٔ نداشتن) است.
Ihr Desinteresse an Politik ist bekannt.
بیعلاقگی او به سیاست شناختهشده است.
«Desinteresse» (بیعلاقگی) تقریباً همیشه با حرف اضافهٔ «an» (به) همراه با Dativ به کار میرود. میتوان نسبت به یک چیز یا یک شخص بیعلاقه بود.
Er zeigte großes Desinteresse an meinem Vorschlag.
او بیعلاقگی زیادی به پیشنهاد من نشان داد.
فعلهایی که اغلب با «Desinteresse» (بیعلاقگی) به کار میروند، عبارتاند از «zeigen» (نشان دادن)، «bekunden» (ابراز کردن) و «heucheln» (وانمود کردن). همچنین میتوان گفت «auf Desinteresse stoßen» (با بیعلاقگی روبهرو شدن)، وقتی دیگران علاقهای نشان نمیدهند.
Mit seiner Idee stieß er bei den Kollegen nur auf Desinteresse.
ایدهٔ او در میان همکاران فقط با بیعلاقگی روبهرو شد.
بیتفاوتی
«Desinteresse» (بیعلاقگی) در درجهٔ اول یعنی کسی به موضوع یا چیزی علاقهای ندارد. «Gleichgültigkeit» (بیتفاوتی) بیشتر بر نبودِ درگیری عاطفی تأکید میکند: نتیجه برای آن شخص مهم نیست. این دو حالت در رفتار ممکن است شبیه هم به نظر برسند.

Sein Desinteresse an der Entscheidung zeigt, dass ihn das Thema nicht beschäftigt.
بیعلاقگی او به تصمیم نشان میدهد که این موضوع ذهنش را مشغول نکرده است.
Seine Gleichgültigkeit gegenüber der Entscheidung zeigt, dass ihm ihre Folgen egal sind.
بیتفاوتی او نسبت به تصمیم نشان میدهد که پیامدهای آن برایش اهمیتی ندارد.