
die Hauptperson
شخصیت اصلی
مهمترین شخص در داستان، فیلم، نمایشنامه یا رویدادی دیگر؛ این شخص در مرکز ماجرا قرار دارد.
Die Hauptperson des Romans muss am Ende eine schwere Entscheidung treffen.
شخصیت اصلی رمان در پایان باید تصمیم دشواری بگیرد.
شخصیت اصلی
die Hauptperson, die Hauptpersonen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

شخصیت اصلی
مهمترین شخص در داستان، فیلم، نمایشنامه یا رویدادی دیگر؛ این شخص در مرکز ماجرا قرار دارد.
Die Hauptperson des Romans muss am Ende eine schwere Entscheidung treffen.
شخصیت اصلی رمان در پایان باید تصمیم دشواری بگیرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Hauptpersonen |
| Genitiv | der Hauptperson |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Hauptperson | die Hauptpersonen |
| Akkusativ | die Hauptperson | die Hauptpersonen |
| Dativ | der Hauptperson | den Hauptpersonen |
| Genitiv | der Hauptperson | der Hauptpersonen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Hauptperson» (شخصیت اصلی) از «Haupt» (اصلی) و «Person» (شخص) تشکیل شده است. «Haupt» در اینجا به شخصی اشاره میکند که مهمترین یا مرکزیترین فرد است.
In dem Kriminalfilm ist eine mutige Journalistin die Hauptperson.
در این فیلم جنایی، یک روزنامهنگار شجاع شخصیت اصلی است.
«Hauptperson» (شخصیت اصلی) اغلب همراه با یک وابستهٔ Genitiv یا یک گروه حرف اضافهای میآید که اثر یا رویداد را دقیقتر مشخص میکند. الگوهای رایج عبارتاند از «die Hauptperson des Films» (شخصیت اصلی فیلم) و «die Hauptperson in der Geschichte» (شخصیت اصلی داستان).
Die Hauptperson in der Geschichte verliert plötzlich ihr Gedächtnis.
شخصیت اصلی داستان ناگهان حافظهاش را از دست میدهد.
این واژه بهویژه هنگام صحبت دربارهٔ داستانها، فیلمها، نمایشنامهها یا رویدادهای روایتشدهٔ دیگر به کار میرود. منظور از آن شخصی است که ماجرا عمدتاً حول او شکل میگیرد.
Die Hauptperson des Theaterstücks spricht fast in jeder Szene über ihre Vergangenheit.
شخصیت اصلی نمایشنامه تقریباً در هر صحنه دربارهٔ گذشتهاش صحبت میکند.
شخصیت اصلی
برای شخصیت محوری یک داستان، هم «Protagonist» (شخصیت اصلی) و هم «Hauptperson» (شخصیت اصلی) مناسباند. «Protagonist» بیشتر شبیه توصیفی ادبی به نظر میرسد، درحالیکه «Hauptperson» خنثیتر است. وقتی در گفتوگوی روزمره دربارهٔ یک داستان صحبت میکنید، «Hauptperson» انتخاب سادهای است؛ در بحث ادبی، «Protagonist» هم مناسب است.

Die Hauptperson des Romans ist ein junger Arzt.
شخصیت اصلی رمان پزشکی جوان است.
Der Protagonist des Romans ist ein junger Arzt.
شخصیت اصلی رمان پزشکی جوان است.