
der Bettler
żebrak
Osoba żyjąca w ubóstwie, która prosi innych ludzi na ulicy lub w miejscach publicznych o pieniądze, jedzenie albo inne datki.
Am Bahnhof saß ein alter Bettler mit einem Hund.
Na dworcu siedział stary żebrak z psem.
żebrak
der Bettler, die Bettler
Wczytuję zapisany stan.

żebrak
Osoba żyjąca w ubóstwie, która prosi innych ludzi na ulicy lub w miejscach publicznych o pieniądze, jedzenie albo inne datki.
Am Bahnhof saß ein alter Bettler mit einem Hund.
Na dworcu siedział stary żebrak z psem.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Bettler |
| Genitiv | des Bettlers |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Bettler | die Bettler |
| Akkusativ | den Bettler | die Bettler |
| Dativ | dem Bettler | den Bettlern |
| Genitiv | des Bettlers | der Bettler |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Rzeczownik „der Bettler” (żebrak) należy do rodziny wyrazów czasownika „betteln” (żebrać). Samą czynność określa się jako „das Betteln” (żebranie).
Er musste betteln, um zu überleben.
Musiał żebrać, żeby przeżyć.
Typowe czasowniki używane w związku z żebrakiem to „sitzen” (siedzieć), „bitten” (prosić) lub „(jemandem etwas) geben” (dawać komuś coś).
Ein Bettler saß am Eingang des Supermarkts.
Przy wejściu do supermarketu siedział żebrak.
Sie gab dem Bettler ein paar Münzen.
Dała żebrakowi kilka monet.
Czynność żebrania często łączy się z przyimkiem „um” (o) i dopełnieniem w Akkusativ, aby powiedzieć, o co się prosi.
Der Bettler bat die Passanten um etwas Kleingeld.
Żebrak poprosił przechodniów o drobne.
Auf dem Schild stand, dass er um Essen für seinen Hund bat.
Na tabliczce było napisane, że prosi o jedzenie dla swojego psa.