
die Harfe
harfa
Duży instrument szarpany z wieloma pionowo napiętymi strunami, na którym zwykle gra się w orkiestrze lub solo.
Die sanften Klänge der Harfe erfüllten den Konzertsaal.
Delikatne dźwięki harfy wypełniły salę koncertową.
harfa
die Harfe, die Harfen
Wczytuję zapisany stan.

harfa
Duży instrument szarpany z wieloma pionowo napiętymi strunami, na którym zwykle gra się w orkiestrze lub solo.
Die sanften Klänge der Harfe erfüllten den Konzertsaal.
Delikatne dźwięki harfy wypełniły salę koncertową.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Harfen |
| Genitiv | der Harfe |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Harfe | die Harfen |
| Akkusativ | die Harfe | die Harfen |
| Dativ | der Harfe | den Harfen |
| Genitiv | der Harfe | der Harfen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Najważniejszym czasownikiem używanym w połączeniu z tym instrumentem jest „spielen” (grać). Można też powiedzieć, że szarpie się struny harfy, czyli „zupft” (szarpie).
In ihrer Freizeit lernt sie, Harfe zu spielen.
W wolnym czasie uczy się grać na harfie.
Der Musiker zupfte sanft die Saiten seiner Harfe.
Muzyk delikatnie szarpał struny swojej harfy.
Osobę, która gra na harfie, nazywa się „der Harfenist” (harfista) lub „die Harfenistin” (harfistka). Jeśli znasz słowo „Harfe” (harfa), możesz też łatwo rozpoznać nazwę tej osoby.
Die Harfenistin im Orchester spielte ein wunderschönes Solo.
Harfistka w orkiestrze zagrała piękne solo.
Dźwięk harfy często opisuje się za pomocą określonych przymiotników. Często mówi się o „sanften” (delikatnych), „zarten” (subtelnych) lub „himmlischen” (niebiańskich) dźwiękach harfy.
Wir lauschten den zarten Klängen der Harfe.
Wsłuchiwaliśmy się w subtelne dźwięki harfy.