
das Verb
czasownik
Część mowy, która wyraża czynność, proces lub stan. Czasowniki odmieniają się przez osoby, liczby, czasy i tryby.
In dem Satz „Sie liest ein Buch“ ist „liest“ das Verb.
W zdaniu „Ona czyta książkę” słowo „czyta” jest czasownikiem.
czasownik
das Verb, die Verben
Wczytuję zapisany stan.

czasownik
Część mowy, która wyraża czynność, proces lub stan. Czasowniki odmieniają się przez osoby, liczby, czasy i tryby.
In dem Satz „Sie liest ein Buch“ ist „liest“ das Verb.
W zdaniu „Ona czyta książkę” słowo „czyta” jest czasownikiem.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Verben |
| Genitiv | des Verbes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Verb | die Verben |
| Akkusativ | das Verb | die Verben |
| Dativ | dem Verbe | den Verben |
| Genitiv | des Verbes des Verbs | der Verben |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Verb” (czasownik) to termin specjalistyczny z gramatyki i językoznawstwa. W codziennym życiu, poza lekcjami języka, jest rzadko używany.
Im Deutschkurs lernen wir heute die unregelmäßigen Verben.
Na dzisiejszym kursie niemieckiego uczymy się czasowników nieregularnych.
Kiedy mówi się o gramatyce, słowo „Verb” (czasownik) często łączy się z określonymi przymiotnikami, które opisują jego rodzaj. Przykłady to: „starkes/schwaches Verb” (czasownik mocny/słaby), „regelmäßiges/unregelmäßiges Verb” (czasownik regularny/nieregularny) lub „trennbares/untrennbares Verb” (czasownik rozdzielnie/nierozdzielnie złożony).
Das Verb „gehen“ ist ein unregelmäßiges Verb.
Czasownik „gehen” jest czasownikiem nieregularnym.
Najważniejszym czasownikiem używanym razem ze słowem „Verb” (czasownik) jest „konjugieren” (odmieniać). Czasownik odmienia się, żeby dostosować go do osoby, czasu i liczby.
Kannst du bitte das Verb „sein“ im Präsens konjugieren?
Czy możesz odmienić czasownik „sein” w Präsens?
orzeczenie
Czasownik to część mowy, a orzeczenie to funkcja w zdaniu. Orzeczenie zawiera odmieniony czasownik, ale może też składać się z kilku części czasownikowych. Dlatego określenie pojedynczego słowa to „Verb” (czasownik), a „Prädikat” (orzeczenie) odnosi się do czasownikowej części zdania.

Im Satz „Mia steht früh auf“ ist „steht“ das konjugierte Verb.
W zdaniu „Mia wstaje wcześnie” słowo „wstaje” jest odmienionym czasownikiem.
Im Satz „Mia steht früh auf“ bilden „steht“ und „auf“ zusammen das Prädikat.
W zdaniu „Mia wstaje wcześnie” słowa „wstaje” i „wcześnie” razem tworzą orzeczenie.