
bestrahlen
تابش دادن
قرار دادنِ کسی یا چیزی در معرض تابش، مانند نور، اشعهٔ ایکس یا تشعشعات رادیواکتیو. در پزشکی، بهویژه به معنای درمانِ یک بیماری یا ناحیهای از بدن با اشعه است.
Der Arzt bestrahlt den Tumor mit hochenergetischen Röntgenstrahlen.
پزشک تومور را با اشعهٔ ایکسِ پرانرژی تابش میدهد.
