
die Uniform
mundur
Jednolity ubiór noszony przez członków określonej organizacji lub grupy, na przykład żołnierzy, policjantów albo uczniów.
Der Polizist trug seine blaue Uniform.
Policjant miał na sobie swój niebieski mundur.
mundur
die Uniform, die Uniformen
Wczytuję zapisany stan.

mundur
Jednolity ubiór noszony przez członków określonej organizacji lub grupy, na przykład żołnierzy, policjantów albo uczniów.
Der Polizist trug seine blaue Uniform.
Policjant miał na sobie swój niebieski mundur.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Uniformen |
| Genitiv | der Uniform |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Uniform | die Uniformen |
| Akkusativ | die Uniform | die Uniformen |
| Dativ | der Uniform | den Uniformen |
| Genitiv | der Uniform | der Uniformen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
W połączeniu z „Uniform” (mundur) najczęściej używa się czasowników „tragen” (mieć na sobie, opisywać stan) lub „anziehen” (zakładać, opisywać czynność).
Alle Soldaten müssen eine Uniform tragen.
Wszyscy żołnierze muszą nosić mundur.
Er muss sich schnell seine Uniform anziehen.
Musi szybko założyć mundur.
Wyrażenie „in Uniform sein” (być w mundurze) jest bardzo często używane. Oznacza, że dana osoba właśnie ma na sobie strój służbowy.
Der Feuerwehrmann war auch in seiner Freizeit in Uniform.
Strażak był w mundurze także w czasie wolnym.
„Uniform” (mundur) to międzynarodowe słowo pochodzące z łaciny. Składa się z „unus” (jeden) i „forma” (forma, kształt) i oznacza „eine einzige Form” (jedną jedyną formę), co wyjaśnia ideę jednolitego ubioru.
Die neue Uniform der Flugbegleiter sieht sehr modern aus.
Nowy mundur stewardes wygląda bardzo nowocześnie.