
meine Wenigkeit
moja skromna osoba
Żartobliwe, udanie skromne określenie własnej osoby; chodzi o samego mówiącego.
Und wer hat am Ende die ganze Küche aufgeräumt? Meine Wenigkeit!
A kto na koniec posprzątał całą kuchnię? Moja skromna osoba!
moja skromna osoba
die Wenigkeit
Wczytuję zapisany stan.

moja skromna osoba
Żartobliwe, udanie skromne określenie własnej osoby; chodzi o samego mówiącego.
Und wer hat am Ende die ganze Küche aufgeräumt? Meine Wenigkeit!
A kto na koniec posprzątał całą kuchnię? Moja skromna osoba!
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| Genitiv | der Wenigkeit |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Wenigkeit | – |
| Akkusativ | die Wenigkeit | – |
| Dativ | der Wenigkeit | – |
| Genitiv | der Wenigkeit | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Wenigkeit” (małość) powstało od „wenig” (mało) i końcówki „-keit” i dosłownie oznacza bycie czymś małym. Dlatego osoba, która mówi „meiner Wenigkeit” (mojej skromnej osobie), żartobliwie przedstawia siebie jako kogoś mało znaczącego.
Zur Eröffnung kamen der Bürgermeister, zwei Stadträte und meine Wenigkeit.
Na otwarciu pojawili się burmistrz, dwoje radnych miejskich i moja skromna osoba.
Obecnie słowo „Wenigkeit” (małość) występuje prawie wyłącznie w wyrażeniu „meine Wenigkeit” (moja skromna osoba). Brzmi ono celowo przesadnie skromnie i jest używane żartobliwie lub ironicznie. Czasownik występuje wtedy w 3. osobie liczby pojedynczej, mimo że mówiący ma na myśli siebie.
Meine Wenigkeit hat den ganzen Bericht noch vor dem Mittagessen fertiggestellt.
Moja skromna osoba ukończyła cały raport jeszcze przed obiadem.