
der Zahnstocher
wykałaczka
Mały, zwykle spiczasty patyczek, którym usuwa się resztki jedzenia spomiędzy zębów.
Nach dem Essen nahm sie einen Zahnstocher aus der Schachtel.
Po posiłku wyjęła wykałaczkę z pudełka.
wykałaczka
der Zahnstocher, die Zahnstocher
Wczytuję zapisany stan.

wykałaczka
Mały, zwykle spiczasty patyczek, którym usuwa się resztki jedzenia spomiędzy zębów.
Nach dem Essen nahm sie einen Zahnstocher aus der Schachtel.
Po posiłku wyjęła wykałaczkę z pudełka.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Zahnstocher |
| Genitiv | des Zahnstochers |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Zahnstocher | die Zahnstocher |
| Akkusativ | den Zahnstocher | die Zahnstocher |
| Dativ | dem Zahnstocher | den Zahnstochern |
| Genitiv | des Zahnstochers | der Zahnstocher |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Zahnstocher” (wykałaczka) składa się z „Zahn” (ząb) i „Stocher”, utworzonego od czasownika „stochern” (dłubać). Dosłownie chodzi o mały przedmiot do dłubania przy zębach.
Auf dem Tisch lag neben den Servietten eine Schachtel Zahnstocher.
Na stole, obok serwetek, leżało pudełko wykałaczek.
W znaczeniu dosłownym „Zahnstocher” (wykałaczka) często występuje z czasownikami takimi jak „nehmen” (wziąć), „benutzen” (używać) lub „verwenden” (używać). Często łączy się też z usuwaniem resztek jedzenia.
Nach dem Grillen benutzte er einen Zahnstocher, um einen Speiserest zu entfernen.
Po grillowaniu użył wykałaczki, żeby usunąć resztkę jedzenia.