
das Kindchen
çocukcağız
Küçük çocuk; çoğunlukla sevgi, şefkat veya sevimlilik bildiren küçültme biçimi.
Das Kindchen schlief friedlich in seinem Bett.
Küçük çocuk yatağında huzur içinde uyudu.
çocukcağız
das Kindchen, die Kindchen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

çocukcağız
Küçük çocuk; çoğunlukla sevgi, şefkat veya sevimlilik bildiren küçültme biçimi.
Das Kindchen schlief friedlich in seinem Bett.
Küçük çocuk yatağında huzur içinde uyudu.
| cinsiyet | nötr das |
|---|---|
| çoğul | die Kindchen |
| Genitiv | des Kindchens |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Kindchen | die Kindchen die Kinderchen |
| Akkusativ | das Kindchen | die Kindchen die Kinderchen |
| Dativ | dem Kindchen | den Kindchen den Kinderchen |
| Genitiv | des Kindchens | der Kindchen der Kinderchen |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Kindchen” kelimesi “Kind” ve küçültme eki olan “-chen” ekinden oluşur. Bu ek, adlandırılan şeyin daha küçük olduğunu belirtir veya sevgi ve şefkat ifade eder.
Das Kindchen hielt seinen Teddybären fest.
Küçük çocuk oyuncak ayısını sıkıca tuttu.
“Kindchen” kelimesi genellikle aile içi konuşmalarda sevgi dolu veya sevecen bir dilde kullanılır. Duruma göre bu biçim, aşırı sevecen ya da küçümseyici bir etki de yaratabilir.
Komm her, mein Kindchen, ich lese dir noch eine Geschichte vor.
Gel küçük çocuğum, sana bir hikâye daha okuyayım.
“Kindchen” kelimesi sık sık iyelik artikelleri veya değerlendirme bildiren sıfatlarla kullanılır; örneğin “mein Kindchen” (küçük çocuğum), “armes Kindchen” (zavallı küçük çocuk) ya da “süßes Kindchen” (tatlı küçük çocuk). Bu tür birleşimler, şefkatli veya acıyan tonu güçlendirir.
Das arme Kindchen war nach dem langen Spaziergang völlig müde.
Zavallı küçük çocuk, uzun yürüyüşten sonra tamamen yorulmuştu.