
stopp
dur
Birinden hemen durmasını ya da olduğu yerde kalmasını istemek için kullanılan ünlem.
ÖRNEK
Stopp, fass das bitte nicht an!
Dur, lütfen ona dokunma!
dur
Kayıtlı durumun yükleniyor.

dur
Birinden hemen durmasını ya da olduğu yerde kalmasını istemek için kullanılan ünlem.
Stopp, fass das bitte nicht an!
Dur, lütfen ona dokunma!
“Stopp” sık sık tek başına veya bir sözün başında kullanılır. Başta kullanıldığında ardından gelen cümleden virgülle ayrılır. Tek başına bir ünlem olarak kullanıldığında ardından ünlem işareti gelebilir.
Stopp! Niemand geht weiter.
Dur! Kimse ilerlemesin.
Stopp, ich muss kurz mit dir sprechen.
Dur, seninle kısaca konuşmam lazım.
“Stopp” bu anlamda sık sık doğrudan bir talimat veya uyarıyla birlikte kullanılır. Genellikle hareketler, tehlikeli davranışlar veya bir şeye dokunma durumlarında geçer.
Stopp, geh nicht über die Straße!
Dur, karşıya geçme!