
die Anrede
عبارت خطاب
عبارتی که با آن در آغاز نامه، ایمیل یا سخنرانی مستقیماً شخصی را خطاب میکنند.
In einer formellen E-Mail ist die Anrede „Sehr geehrte Frau Müller,“ korrekt.
در یک ایمیل رسمی، عبارت خطاب «Sehr geehrte Frau Müller,» درست است.
خطاب
die Anrede, die Anreden
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

عبارت خطاب
عبارتی که با آن در آغاز نامه، ایمیل یا سخنرانی مستقیماً شخصی را خطاب میکنند.
In einer formellen E-Mail ist die Anrede „Sehr geehrte Frau Müller,“ korrekt.
در یک ایمیل رسمی، عبارت خطاب «Sehr geehrte Frau Müller,» درست است.

شیوهٔ خطاب
شیوهای که با آن در گفتوگو شخصی را خطاب میکنند، بهویژه انتخاب بین «Sie» (شما، رسمی) و «Du» (تو، غیررسمی).
In unserem Team ist die Anrede mit „Du“ für alle üblich.
در تیم ما خطاب کردن همه با «تو» معمول است.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Anreden |
| Genitiv | der Anrede |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Anrede | die Anreden |
| Akkusativ | die Anrede | die Anreden |
| Dativ | der Anrede | den Anreden |
| Genitiv | der Anrede | der Anreden |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «die Anrede» (خطاب) مستقیماً از فعل «anreden» (خطاب کردن) ساخته شده است؛ این فعل یعنی «eine Person ansprechen» (شخصی را خطاب کردن). بنابراین این اسم شیوهای را توصیف میکند که با آن کسی را خطاب میکنند.
Er war unsicher, wie er den Professor korrekt anreden sollte.
او مطمئن نبود که استاد را چطور درست خطاب کند.
برای تشخیص معناها به بافت توجه کنید. اگر موضوع نامه یا ایمیل باشد، منظور عبارت خطاب است. اگر موضوع انتخاب بین «Du» (تو) و «Sie» (شما) باشد، منظور شیوهٔ خطاب به شخص در گفتوگو است.
Die Anrede in der E-Mail war sehr unpersönlich.
عبارت خطاب در ایمیل بسیار غیرشخصی بود.
In diesem Unternehmen ist die Anrede mit „Du“ unter Kollegen üblich.
در این شرکت، خطاب کردن همکاران با «تو» معمول است.
یک قاعدهٔ مهم برای نامهها و ایمیلهای آلمانی این است: بعد از عبارت خطاب ویرگول میآید و نخستین جملهٔ متن با حرف کوچک شروع میشود.
Sehr geehrter Herr Schmidt, vielen Dank für Ihre schnelle Antwort.
آقای اشمیت محترم، از پاسخ سریع شما بسیار سپاسگزارم.
در بافت نامهها، اغلب از «formellen Anrede» (عبارت خطاب رسمی)، مانند «Sehr geehrte...» (خانم یا آقای محترم...)، از «informellen Anrede» (عبارت خطاب غیررسمی)، مانند «Liebe/r...» (دوست عزیز...) یا «Hallo» (سلام)، یا از «die richtige Anrede zu wählen» (عبارت خطاب درست را انتخاب کردن) صحبت میشود.
Bei unbekannten Empfängern sollten Sie immer eine formelle Anrede wählen.
برای گیرندههای ناشناس، همیشه باید یک عبارت خطاب رسمی انتخاب کنید.
انتخاب شیوهٔ خطاب درست، یعنی «Du» (تو) یا «Sie» (شما)، در فرهنگ آلمانی بسیار مهم است. انتخاب نادرست ممکن است بیادبانه یا بیاحترامی تلقی شود.
Der Chef bot mir die Anrede mit „Du“ an, um die Zusammenarbeit zu erleichtern.
رئیس به من پیشنهاد داد همدیگر را با «تو» خطاب کنیم تا همکاری آسانتر شود.
خوشامدگویی
«Begrüssung» (خوشامدگویی) و «Anrede» (عبارت خطاب) هر دو میتوانند در آغاز یک سخنرانی بیایند. «Begrüssung» به حاضران خوشامد میگوید. در مقابل، «Anrede» عبارتی است که با آن افراد یا گروههای مشخص را مستقیماً خطاب میکنند.

Die Rednerin begann mit der Anrede „Sehr geehrte Damen und Herren“.
سخنران با عبارت خطاب «خانمها و آقایان گرامی» آغاز کرد.
Die Rednerin begann mit einer herzlichen Begrüssung der Gäste.
سخنران با خوشامدگویی صمیمانهای به مهمانان آغاز کرد.