
das Beruhigungsmittel
آرامبخش
مادهای، معمولاً دارویی، که بیقراری درونی، اضطراب یا آشفتگی شدید را کاهش میدهد.
Vor der Operation bekam sie ein Beruhigungsmittel gegen ihre starke Angst.
پیش از عمل، برای اضطراب شدیدش به او آرامبخش دادند.
آرامبخش
das Beruhigungsmittel, die Beruhigungsmittel
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

آرامبخش
مادهای، معمولاً دارویی، که بیقراری درونی، اضطراب یا آشفتگی شدید را کاهش میدهد.
Vor der Operation bekam sie ein Beruhigungsmittel gegen ihre starke Angst.
پیش از عمل، برای اضطراب شدیدش به او آرامبخش دادند.
| جنس دستوری | خنثی das |
|---|---|
| جمع | die Beruhigungsmittel |
| Genitiv | des Beruhigungsmittels |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Beruhigungsmittel | die Beruhigungsmittel |
| Akkusativ | das Beruhigungsmittel | die Beruhigungsmittel |
| Dativ | dem Beruhigungsmittel | den Beruhigungsmitteln |
| Genitiv | des Beruhigungsmittels | der Beruhigungsmittel |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Beruhigungsmittel» از «Beruhigung» (آرامکردن) و «Mittel» (وسیله) ساخته شده است. «Beruhigung» از «beruhigen» (آرام کردن) گرفته شده؛ بنابراین این واژه به وسیلهای برای آرام کردن اشاره دارد.
Der Arzt verschrieb ihr ein Beruhigungsmittel für die Nacht.
پزشک برای شب به او آرامبخش تجویز کرد.
ترکیبهای رایج عبارتاند از «ein Beruhigungsmittel einnehmen» (آرامبخش مصرف کردن)، «ein Beruhigungsmittel verschreiben» (آرامبخش تجویز کردن) و «ein Beruhigungsmittel verabreichen» (آرامبخش دادن). در این ترکیبها معمولاً عمل یا درمان پزشکی در مرکز توجه است.
Nach dem Gespräch nahm der Patient ein Beruhigungsmittel ein.
بیمار پس از گفتوگو آرامبخش مصرف کرد.
هدف را اغلب با «gegen» (برای مقابله با) و یک اسم در Akkusativ بیان میکنند. به این ترتیب میتوان دقیقتر گفت آرامبخش برای مقابله با کدام احساس یا وضعیت استفاده میشود.
Gegen seine Flugangst nahm er vor dem Start ein leichtes Beruhigungsmittel.
او پیش از بلند شدن هواپیما، برای ترس از پروازش یک آرامبخش ملایم مصرف کرد.
قرص خواب
هر دو واژه به دارویی اشاره میکنند که میتواند عصرها کمککننده باشد. «Beruhigungsmittel» (آرامبخش) بر کاهش بیقراری یا اضطراب تأکید دارد، حتی اگر در نتیجه خوابیدن ممکن شود. «Schlafmittel» (قرص خواب) مشخصاً به دارویی گفته میشود که به خواب رفتن کمک میکند یا خواب را تقویت میکند. بنابراین، تفاوت اصلی در اثر مورد نظر است.

Vor dem Schlafengehen nahm sie ein Beruhigungsmittel gegen ihre starke Unruhe.
او پیش از خواب برای بیقراری شدیدش یک آرامبخش خورد.
Vor dem Schlafengehen nahm sie ein Schlafmittel, weil sie nicht einschlafen konnte.
او پیش از خواب یک قرص خواب خورد، چون نمیتوانست به خواب برود.