
ich
من
ضمیر شخصی اولشخص مفرد در Nominativ است و به خودِ گوینده اشاره میکند. شکل Akkusativ آن «mich» (من را) است.
Ich lerne gerade Deutsch.
الان دارم آلمانی یاد میگیرم.
من
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

من
ضمیر شخصی اولشخص مفرد در Nominativ است و به خودِ گوینده اشاره میکند. شکل Akkusativ آن «mich» (من را) است.
Ich lerne gerade Deutsch.
الان دارم آلمانی یاد میگیرم.
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | ich | wir |
| Akkusativ | mich | uns |
| Dativ | mir | uns |
| Genitiv | meiner | unser |
در آلمانی، «ich» (من) فقط در ابتدای جمله با حرف بزرگ نوشته میشود. برخلاف انگلیسی، در میانهٔ جمله همیشه با حرف کوچک نوشته میشود.
Ich komme aus Spanien.
من اهل اسپانیا هستم.
Morgen gehe ich ins Kino.
فردا به سینما میروم.
«Ich» (من) شکل فاعلی، یعنی Nominativ، است و انجامدهندهٔ کار فعل را نشان میدهد. یا در ابتدای جمله میآید یا اگر جزء دیگری در جایگاه اول باشد، درست بعد از فعل صرفشده قرار میگیرد.
Ich lese ein Buch.
من کتاب میخوانم.
Heute lese ich ein Buch.
امروز کتاب میخوانم.
وقتی گوینده مفعولِ یک کار است، از شکلهای «mich» (من را، Akkusativ) یا «mir» (به من، Dativ) استفاده میکنیم، نه «ich» (من).
Er hat mich gefragt.
او از من پرسید.
Kannst du mir helfen?
میتوانی به من کمک کنی؟
«Mich» (من را) شکل Akkusativ ضمیر «ich» (من) است. بهعنوان مفعول مستقیم میآید و پاسخ پرسش «Wen?» (چه کسی را؟) است؛ مثلاً با فعلهایی مثل «sehen» (دیدن)، «fragen» (پرسیدن)، «anrufen» (تلفن کردن) یا «verstehen» (فهمیدن). بعد از حرف اضافههایی که Akkusativ میگیرند، مثل «für» (برای)، «ohne» (بدون)، «durch» (از میان)، «gegen» (علیه) و «um» (دورِ)، نیز «mich» (من را) میآید.
Verstehst du mich, wenn ich langsam spreche?
وقتی آهسته صحبت میکنم، حرفم را میفهمی؟
Er hat einen Kaffee für mich bestellt.
او برای من یک قهوه سفارش داد.
بسیاری از فعلهای انعکاسی وقتی فاعل «ich» (من) است، از «mich» (خودم را) استفاده میکنند. در این حالت، کار به خودِ گوینده برمیگردد. نمونههای رایج «sich freuen» (خوشحال بودن)، «sich beeilen» (عجله کردن) و «sich anziehen» (لباس پوشیدن) هستند.
Ich freue mich auf das Wochenende.
برای آخر هفته ذوق دارم.
Ich muss mich beeilen, um den Zug zu erwischen.
باید عجله کنم تا به قطار برسم.
ما
یک نویسندهٔ تنها میتواند برای اشاره به خودش از «ich» (من) یا «wir» (ما) استفاده کند. «Ich» شخصی به نظر میرسد و مستقیماً به گوینده اشاره میکند. «Wir» بهعنوان جمع نویسنده، بهویژه در متنهای علمی، ممکن است به کار برود و با اینکه فقط یک نفر مینویسد، فاصلهٔ بیشتری ایجاد میکند.

In diesem Artikel untersuche ich die Folgen des Klimawandels.
در این مقاله، پیامدهای تغییرات اقلیمی را بررسی میکنم.
In diesem wissenschaftlichen Artikel untersuchen wir die Folgen des Klimawandels.
در این مقالهٔ علمی، پیامدهای تغییرات اقلیمی را بررسی میکنیم.