
es
آن
بهجای یک اسم مفردِ خنثی میآید و هم در Nominativ و هم در Akkusativ به کار میرود.
Das ist mein neues Fahrrad. Es war ziemlich teuer.
این دوچرخهٔ جدید من است. خیلی گران بود.
آن
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

آن
بهجای یک اسم مفردِ خنثی میآید و هم در Nominativ و هم در Akkusativ به کار میرود.
Das ist mein neues Fahrrad. Es war ziemlich teuer.
این دوچرخهٔ جدید من است. خیلی گران بود.

ضمیر غیرشخصی
بهعنوان فاعل غیرشخصی برای توصیف وضعیتهای کلی، آبوهوا، زمان یا دریافتهای حسی به کار میرود، بیآنکه به شخص یا چیز مشخصی اشاره کند.
Beeil dich, es wird schon dunkel.
عجله کن، دیگر دارد هوا تاریک میشود.

ضمیر صوری
وقتی فاعل واقعی جمله در بخشهای بعدی میآید، در ابتدای جمله بهعنوان ضمیر صوری قرار میگیرد. این «es» (ضمیر صوری) حذف میشود اگر جزء دیگری از جمله به جایگاه اول بیاید.
Es klopfte jemand an die Tür.
کسی به در زد.

آن
بهعنوان مفعول به وضعیت، ایده یا گفتهٔ کاملی اشاره میکند که پیشتر مطرح شده یا شناختهشده است.
Sie hat den Job gekündigt, und ich kann es einfach nicht glauben.
او از کارش استعفا داده و من واقعاً نمیتوانم این را باور کنم.

جزء ثابت عبارت
بخشی ثابت از بعضی عبارتها و اصطلاحهای غیرشخصی است.
In diesem Wald gibt es viele seltene Pilze.
در این جنگل قارچهای کمیاب زیادی وجود دارد.
| مذ. | مؤ. | خنثی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | er | sie | es | sie |
| Akk. | ihn | sie | es | sie |
| Dat. | ihm | ihr | ihm | ihnen |
| Gen. | seiner | ihrer | seiner | ihrer |
باید بین دو نوع «es» (این ضمیر) تفاوت بگذارید. «es» (ضمیر صوری) که ابتدای جمله میآید، وقتی واژهٔ دیگری در جایگاه اول قرار بگیرد حذف میشود. اما «es» (ضمیر ثابت) در اشاره به آبوهوا یا زمان و در عبارتهایی مثل «es gibt» (وجود دارد) باید همیشه در جمله بماند.
Es kommt ein Gast. -> Ein Gast kommt.
یک مهمان میآید. ← مهمان میآید.
Es regnet. -> Heute regnet es.
باران میبارد. ← امروز باران میبارد.
ضمیر «es» (آن) جای یک اسم خنثی، یعنی اسمی که Artikel آن «das» (حرف تعریف خنثی) است، میآید. از آن برای جلوگیری از تکرار استفاده میشود.
Ich habe ein neues Handy gekauft. Es hat eine sehr gute Kamera.
یک گوشی جدید خریدهام. دوربین خیلی خوبی دارد.
برای بیان کلی دربارهٔ آبوهوا، زمان روز، صداها یا حالواحوال، «es» (ضمیر غیرشخصی) را بهعنوان فاعل به کار میبرند. این ضمیر به چیز مشخصی اشاره نمیکند.
Es ist kalt draußen.
بیرون هوا سرد است.
Wie geht es dir?
حالت چطور است؟
اگر فاعل واقعی جمله در بخشهای بعدی بیاید، «es» (ضمیر صوری) میتواند جایگاه اول جمله را بگیرد. این کاربرد اغلب در نوشتار یا زبان رسمیتر دیده میشود.
Es ist noch Suppe von gestern da.
هنوز از دیروز کمی سوپ مانده است.
Es fährt ein Zug nach nirgendwo.
قطاری به ناکجاآباد میرود.
«Es» (این) میتواند به محتوای یک جمله یا ایدهٔ کامل قبلی اشاره کند. در این کاربرد، «es» (این) خلاصهٔ یک اطلاعات کامل است.
Die Prüfung war sehr schwer, aber sie hat es geschafft.
امتحان خیلی سخت بود، اما او از پسش برآمد.
Er hat sich entschuldigt, aber ich glaube es nicht.
او عذرخواهی کرد، اما من حرفش را باور نمیکنم.
عبارت «es gibt» (وجود دارد) بسیار رایج است و به معنی «existieren» (وجود داشتن) است. اسم بعد از آن همیشه در Akkusativ میآید. این نکته اشتباه رایجی است.
In unserer Stadt gibt es einen großen Park.
در شهر ما یک پارک بزرگ وجود دارد.
Gibt es hier in der Nähe eine Bäckerei?
اینجا نزدیکها نانوایی هست؟
حرف تعریف معین / ضمیر اشاره / ضمیر موصولی
«Das» (ضمیر اشاره) و «es» (آن) هر دو میتوانند به یک وضعیتِ ازپیشمعلوم اشاره کنند. «Das» گفته را بهعنوان یک نکتهٔ مشخص برجسته میکند، درحالیکه «es» بهطور خنثی به آن برمیگردد. وقتی میخواهید عمداً تأکید کنید، از «das» استفاده کنید و برای اشارهٔ بدون تأکید از «es» استفاده کنید.

Ich habe es schon erklärt.
من قبلاً آن را توضیح دادهام.
Das ist genau der Punkt, den ich gemeint habe.
این دقیقاً همان نکتهای است که منظورم بود.