
zu
به
جهت حرکت بهسوی مکانی، شخصی یا چیزی را نشان میدهد و با Dativ میآید.
Ich gehe heute Abend zu meiner Freundin.
امشب به خانهٔ دوستم میروم.
به / بیش از حد / بسته
zu + Dativ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

به
جهت حرکت بهسوی مکانی، شخصی یا چیزی را نشان میدهد و با Dativ میآید.
Ich gehe heute Abend zu meiner Freundin.
امشب به خانهٔ دوستم میروم.

بیش از حد
بهعنوان قید برای بیان اندازه یا درجهٔ بیش از حد به کار میرود؛ یعنی چیزی بیش از اندازهٔ خوب یا لازم است.
Die Suppe ist mir zu salzig.
این سوپ برای من بیش از حد شور است.

نشانهٔ مصدر
پیش از فعلی که به شکل مصدر آمده قرار میگیرد تا هدف، قصد یا ضرورت را بیان کند. اغلب بخشی از ساختار «um ... zu» است.
Ich habe vergessen, die Blumen zu gießen.
یادم رفت به گلها آب بدهم.

بسته
بهعنوان قید به معنی بسته است.
Mach bitte die Tür zu, es ist kalt.
لطفاً در را ببند، هوا سرد است.

در مناسبت
زمان یا مناسبتی را مشخص میکند و اغلب برای جشنها یا وعدههای غذایی به کار میرود.
Was wünschst du dir zu Weihnachten?
برای کریسمس چه آرزویی داری؟

در خانه
اصطلاحی ثابت برای اشاره به جایی که شخص در آن زندگی میکند.
Am Wochenende bleibe ich am liebsten zu Hause.
آخر هفته بیشتر از همه دوست دارم در خانه بمانم.

با
شیوهٔ انجام کاری را توصیف میکند.
Wir gehen zu Fuß in die Stadt.
پیاده به شهر میرویم.

به
نسبت یا مقایسهای را نشان میدهد و اغلب برای نتیجهٔ مسابقه یا نسبت ترکیب مواد به کار میرود.
Die Heimmannschaft gewann das Spiel mit drei zu eins.
تیم میزبان بازی را با نتیجهٔ سه به یک برد.
وقتی «zu» (به) جهت حرکت بهسوی شخص یا مکانی را نشان میدهد، همیشه Dativ میگیرد. پرسش مربوط به آن «Zu wem?» (بهسوی چه کسی؟) یا «Wohin?» (به کجا؟) است. دقت کنید که Artikel بعد از «zu» را درست صرف کنید.
Wir fahren am Wochenende zu unseren Großeltern.
آخر هفته با ماشین به خانهٔ پدربزرگ و مادربزرگمان میرویم.
Bitte bring das Buch zu deinem Lehrer.
لطفاً کتاب را برای معلمت ببر.
در کاربرد روزمره، حرف اضافهٔ «zu» (به) اغلب با Artikel بعد از خودش ادغام میشود. «zu dem» (به آن) به «zum» (به آن) و «zu der» (به آن) به «zur» (به آن) تبدیل میشود. این شکلها هم در گفتار و هم در نوشتار بسیار رایجاند.
Ich gehe heute zum Arzt.
امروز به دکتر میروم.
Kommst du mit zur Party?
تو هم با ما به مهمانی میآیی؟
وقتی «zu» (بیش از حد) قید است، درست پیش از یک صفت یا قید دیگر میآید تا درجهای بیش از حد را بیان کند. نشان میدهد که یک ویژگی از اندازهٔ مطلوب یا معمول فراتر رفته است.
Dieser Kaffee ist mir zu stark.
این قهوه برای من بیش از حد غلیظ است.
Du fährst zu schnell!
تو خیلی تند رانندگی میکنی!
«Zu» پیش از مصدر یک فعل، در بسیاری از ساختارهای جملهٔ وابسته و بعد از بعضی فعلها میآید. در جملههای دارای «um ... zu» (برای اینکه)، هدف را بیان میکند و درست پیش از مصدر در پایان جمله قرار میگیرد.
Es ist wichtig, jeden Tag Deutsch zu lernen.
مهم است که هر روز آلمانی یاد بگیریم.
Ich gehe einkaufen, um Essen für das Wochenende zu besorgen.
برای خریدن خوراکی برای آخر هفته به خرید میروم.
«Zu» در معنی «geschlossen» (بسته) مانند پیشوندی جداشدنی رفتار میکند. در جملهٔ اصلی، در پایان جمله میآید. این واژه اغلب با فعلهایی مثل «sein» (بودن) یا «machen» (کردن) ترکیب میشود.
Warum ist das Fenster zu?
چرا پنجره بسته است؟
Mach bitte die Augen zu!
لطفاً چشمهایت را ببند!
«Zu» برای اشاره به یک مناسبت یا وعدهٔ غذایی به کار میرود. عبارتهای رایج عبارتاند از «zu Weihnachten» (برای کریسمس)، «zum Geburtstag» (برای تولد) و «zum Frühstück» (برای صبحانه).
Was gibt es heute zum Abendessen?
امروز برای شام چه داریم؟
Ich habe ihr ein Buch zum Geburtstag geschenkt.
برای تولدش یک کتاب به او هدیه دادم.
عبارت «zu Hause» (در خانه) همیشه مکانی ثابت را توصیف میکند و پاسخ پرسش «Wo?» (کجا؟) است. یعنی شخص در محل زندگیاش است.
Er ist heute nicht im Büro, er arbeitet von zu Hause aus.
او امروز در دفتر کار نیست؛ از خانه کار میکند.
Am Abend bin ich am liebsten zu Hause.
عصرها بیشتر از همه دوست دارم در خانه باشم.
شیوهٔ جابهجایی «zu Fuß» (پیاده) اصطلاحی ثابت است. در این عبارت Artikel نمیآید؛ برخلاف «mit dem Auto» (با ماشین) یا «mit dem Fahrrad» (با دوچرخه).
Da die U-Bahn nicht fährt, müssen wir zu Fuß gehen.
چون مترو حرکت نمیکند، باید پیاده برویم.
Die Schule ist nicht weit, die Kinder gehen zu Fuß.
مدرسه دور نیست و بچهها پیاده میروند.
برای بیان نسبت، حاصل ترکیب مواد یا نتیجهٔ مسابقه از «zu» (به) استفاده میشود. این واژه بین دو عدد یا مقداری میآید که با هم مقایسه میشوند.
Mischen Sie Wasser und Saft im Verhältnis zwei zu eins.
آب و آبمیوه را به نسبت دو به یک مخلوط کنید.
Deutschland hat das Spiel drei zu null gewonnen.
آلمان بازی را سه به صفر برد.
در
«In» (به داخل) و «zu» (به) هر دو میتوانند جهت حرکت بهسوی یک مقصد را بیان کنند. «In» تأکید میکند که شخص وارد یک فضا یا محدوده میشود. «Zu» مقصد را نشان میدهد، بدون اینکه بگوید شخص وارد آنجا میشود یا نه. بنابراین، هنگام وارد شدن از «in» و هنگام فقط رسیدن به مقصد از «zu» استفاده کنید.

Mia geht zur Bäckerei, wartet aber draußen.
میا به نانوایی میرود، اما بیرون منتظر میماند.
Mia geht in die Bäckerei, um Brot zu kaufen.
میا برای خرید نان به داخل نانوایی میرود.