
Sie
شما
ضمیر شخصی برای خطاب محترمانه در Nominativ و Akkusativ، هم برای یک نفر و هم برای چند نفر است. این ضمیر همیشه با حرف بزرگ نوشته میشود.
Frau Meier, könnten Sie bitte dieses Formular ausfüllen?
خانم مایر، ممکن است لطفاً این فرم را پر کنید؟
شما
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

شما
ضمیر شخصی برای خطاب محترمانه در Nominativ و Akkusativ، هم برای یک نفر و هم برای چند نفر است. این ضمیر همیشه با حرف بزرگ نوشته میشود.
Frau Meier, könnten Sie bitte dieses Formular ausfüllen?
خانم مایر، ممکن است لطفاً این فرم را پر کنید؟
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | – | Sie |
| Akkusativ | – | Sie |
| Dativ | – | Ihnen |
| Genitiv | – | Ihrer |
فعلی که همراه با ضمیر محترمانهٔ «Sie» (شما) به کار میرود، همیشه در 3. شخص جمع میآید. این موضوع حتی زمانی که فقط یک نفر را خطاب میکنید نیز صدق میکند.
Sprechen Sie Deutsch?
آلمانی صحبت میکنید؟
Herr Schmidt, Sie haben eine Nachricht erhalten.
آقای اشمیت، شما پیامی دریافت کردهاید.
ضمیر «Sie» (شما) برای خطاب محترمانه همیشه با حرف بزرگ نوشته میشود. این موضوع برای تشخیص آن از «sie» (آنها، «they» در انگلیسی) یا «sie» (او، مؤنث، «she» در انگلیسی) مهم است.
Ich habe sie gestern im Park gesehen. (sie = eine Frau oder mehrere Personen)
من دیروز او را یا آنها را در پارک دیدم. (sie یعنی یک زن یا چند نفر)
Ich habe Sie gestern im Park gesehen. (Sie = die angesprochene Person, formell)
من دیروز شما را در پارک دیدم. (Sie یعنی شخصی که بهطور رسمی خطاب میشود)
وقتی از شکل رسمی خطاب «Sie» (شما) استفاده میکنید، ضمیر ملکی مربوط به آن «Ihr» (مال شما) است که آن هم با حرف بزرگ نوشته میشود و ضمیر انعکاسی آن «sich» (خودتان) است.
Haben Sie Ihren Schlüssel vergessen?
کلیدتان را جا گذاشتهاید؟
Setzen Sie sich bitte.
لطفاً بنشینید.
خطاب «Sie» (شما) در موقعیتهای رسمی یا حرفهای، مثلاً در محل کار، فروشگاهها یا هنگام صحبت با بزرگسالان ناآشنا، به کار میرود. این شکل خطاب، احترام و فاصله را نشان میدهد.
Guten Tag, wie kann ich Ihnen helfen?
روز بخیر، چطور میتوانم به شما کمک کنم؟
Sehr geehrte Frau Dr. Bauer, wir laden Sie herzlich zu unserer Konferenz ein.
خانم دکتر باوئر محترم، صمیمانه از شما دعوت میکنیم در کنفرانس ما شرکت کنید.
تو
«Du» (تو) و «Sie» (شما) هر دو میتوانند برای خطاب مستقیم به یک نفر به کار بروند. «Du» برای رابطههای صمیمانه یا غیررسمی مناسب است و «Sie» برای خطاب محترمانه با فاصلهٔ اجتماعی بیشتر به کار میرود. اینکه کدام شکل انتظار میرود، به رابطه و موقعیت بستگی دارد.

Können Sie mir bitte den Termin bestätigen, Frau Berger?
میتوانید لطفاً قرار را برایم تأیید کنید، خانم برگر؟
Kannst du mir bitte den Termin bestätigen, Anna?
میتوانی لطفاً قرار را برایم تأیید کنی، آنا؟