
wenn
اگر
جملهوارهای وابسته را آغاز میکند که شرط انجام عمل در جملهٔ اصلی را بیان میکند؛ کاربرد شرطی.
Wenn es morgen schön ist, gehen wir schwimmen.
اگر فردا هوا خوب باشد، میرویم شنا.
اگر
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اگر
جملهوارهای وابسته را آغاز میکند که شرط انجام عمل در جملهٔ اصلی را بیان میکند؛ کاربرد شرطی.
Wenn es morgen schön ist, gehen wir schwimmen.
اگر فردا هوا خوب باشد، میرویم شنا.

هر وقت
جملهوارهای وابسته را آغاز میکند که رویدادی تکرارشونده را در زمان حال، گذشته یا آینده توصیف میکند؛ کاربرد زمانی.
Immer wenn ich Musik höre, kann ich mich besser konzentrieren.
هر وقت موسیقی گوش میدهم، بهتر میتوانم تمرکز کنم.

وقتی
جملهوارهای وابسته را آغاز میکند که رویدادی یکباره را در زمان حال یا آینده توصیف میکند؛ کاربرد زمانی.
Ruf mich an, wenn du am Bahnhof ankommst.
وقتی به ایستگاه قطار رسیدی، به من زنگ بزن.

حتی اگر
جملهوارهای وابسته را آغاز میکند که تضاد یا محدودیتی را بیان میکند، اغلب به شکل «auch wenn» (حتی اگر) یا «selbst wenn» (حتی اگر)؛ کاربرد امتیازی.
Auch wenn es anstrengend war, hat sich die Mühe gelohnt.
با اینکه سخت بود، زحمتش ارزشش را داشت.
«Wenn» (اگر، وقتی) حرف ربط وابستهساز است. بنابراین فعل صرفشدهٔ جملهٔ «wenn» همیشه در پایان میآید.
Ich helfe dir, wenn ich mit meiner Arbeit fertig bin.
وقتی کارم تمام شود، به تو کمک میکنم.
اگر جمله با جملهٔ «wenn» شروع شود، جملهٔ «wenn» در جایگاه 1 قرار میگیرد. در این حالت، جملهٔ اصلیِ بعدی باید با فعل شروع شود؛ این همان جابهجایی جایگاههاست.
Wenn du Zeit hast, können wir ins Kino gehen.
اگر وقت داشته باشی، میتوانیم به سینما برویم.
«Wenn» (اگر، وقتی) میتواند شرط یا زمان را بیان کند. شرط به پرسش «Unter welcher Bedingung?» (تحت چه شرطی؟) پاسخ میدهد. زمان به پرسش «Wann?» (چه وقت؟) پاسخ میدهد. بافت جمله تفاوت را روشن میکند.
Wenn es regnet, wird die Straße nass. (Bedingung)
اگر باران ببارد، خیابان خیس میشود. (شرط)
Sag mir Bescheid, wenn der Film anfängt. (Zeitpunkt)
وقتی فیلم شروع شد، به من خبر بده. (زمان)
برای تأکید بر تکراری بودن یک عمل، «wenn» (وقتی) اغلب با واژههای نشانهای مانند «immer» (همیشه)، «jedes Mal» (هر بار) یا «oft» (اغلب) ترکیب میشود.
Immer wenn ich in diese Stadt komme, besuche ich das alte Café.
هر وقت به این شهر میآیم، از کافهٔ قدیمی دیدن میکنم.
ترکیبهای ثابت «auch wenn» (حتی اگر) یا «selbst wenn» (حتی اگر) جملهوارهای وابسته را آغاز میکنند که دلیل مخالف یا محدودیتی را بیان میکند. عمل جملهٔ اصلی بااینحال انجام میشود.
Er ist zur Arbeit gegangen, auch wenn er sich nicht gut fühlte.
او به سر کار رفت، حتی اگر حالش خوب نبود.
از / وقتی که / بهعنوان
هر دو واژه میتوانند یک زمان را به رویدادی پیوند دهند. «Als» (وقتی که) معمولاً برای رویدادی یکباره در گذشته به کار میرود، درحالیکه «wenn» (وقتی) برای رویدادی یکباره در زمان حال یا آینده به کار میرود. بنابراین برای موقعیتی در گذشته «als» و برای موقعیتی در آینده «wenn» مناسب است.

Wenn der Bus morgen kommt, fahren wir sofort los.
وقتی اتوبوس فردا برسد، فوراً راه میافتیم.
Als der Bus gestern kam, fuhren wir sofort los.
وقتی اتوبوس دیروز رسید، فوراً راه افتادیم.