
die Enkelin
wnuczka
Córka własnego syna lub własnej córki.
Meine Großmutter freut sich immer, wenn ihre Enkelin sie besucht.
Moja babcia zawsze cieszy się, gdy odwiedza ją wnuczka.
wnuczka
die Enkelin, die Enkelinnen
Wczytuję zapisany stan.

wnuczka
Córka własnego syna lub własnej córki.
Meine Großmutter freut sich immer, wenn ihre Enkelin sie besucht.
Moja babcia zawsze cieszy się, gdy odwiedza ją wnuczka.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Enkelinnen |
| Genitiv | der Enkelin |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Enkelin | die Enkelinnen |
| Akkusativ | die Enkelin | die Enkelinnen |
| Dativ | der Enkelin | den Enkelinnen |
| Genitiv | der Enkelin | der Enkelinnen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo utworzono od męskiej formy „der Enkel” (wnuk) za pomocą końcówki „-in”. Ta końcówka jest najczęstszym sposobem tworzenia w języku niemieckim żeńskich nazw osób.
Der Enkel spielt Fußball, die Enkelin liest ein Buch.
Wnuk gra w piłkę nożną, a wnuczka czyta książkę.
Słowo „Enkelin” (wnuczka) należy do rodziny wyrazów związanych z potomkami. Należą do niej „der Enkel” (wnuk), „das Enkelkind” (wnuk lub wnuczka) oraz „die Enkelkinder” (wnuki, liczba mnoga obejmująca wszystkie płcie).
Die Großeltern haben drei Enkelkinder.
Dziadkowie mają troje wnucząt.
Aby wyrazić przynależność, najczęściej używa się Genitivu albo przyimka „von” (od, należący do). Genitiv jest bardziej formalny, natomiast konstrukcja „von” (od, należący do) z Dativem jest bardzo częsta w języku codziennym.
Das ist die Enkelin meiner Nachbarin.
To jest wnuczka mojej sąsiadki.
Das ist die Enkelin von meiner Nachbarin.
To jest wnuczka mojej sąsiadki.