
der Koran
Koran
Święta księga islamu, która według wierzeń muzułmanów zawiera objawienia Boga przekazane prorokowi Mahometowi.
Viele Muslime lesen täglich im Koran.
Wielu muzułmanów codziennie czyta Koran.
Koran
der Koran, die Korane
Wczytuję zapisany stan.

Koran
Święta księga islamu, która według wierzeń muzułmanów zawiera objawienia Boga przekazane prorokowi Mahometowi.
Viele Muslime lesen täglich im Koran.
Wielu muzułmanów codziennie czyta Koran.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Korane |
| Genitiv | des Koran |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Koran | die Korane |
| Akkusativ | den Koran | die Korane |
| Dativ | dem Koran | den Koranen |
| Genitiv | des Koran des Korans | der Korane |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Z wyrazem „Koran” (Koran) często łączą się czasowniki „lesen” (czytać), „studieren” (studiować), „rezitieren” (recytować) i „zitieren” (cytować). Typowym połączeniem jest także „eine Sure aus dem Koran lesen” (czytać surę z Koranu).
Sie rezitiert jeden Morgen einige Verse aus dem Koran.
Każdego ranka recytuje kilka wersetów z Koranu.
Gdy mowa o treściach lub wypowiedziach, często używa się wyrażenia „im Koran” (w Koranie) lub „im Koran steht” (w Koranie jest napisane). Gdy Koran jest podawany jako źródło, często używa się wyrażenia „aus dem Koran” (z Koranu).
Im Koran steht eine Geschichte über den Propheten.
W Koranie znajduje się opowieść o proroku.
Der Lehrer las einen Abschnitt aus dem Koran vor.
Nauczyciel przeczytał na głos fragment z Koranu.
„Koran” (Koran) jest używany szczególnie w kontekście religijnym, historycznym i kulturoznawczym. W rozmowach religijnych często mowa jest o wersetach, surach, interpretacji lub recytacji.
Die Diskussion behandelte die Auslegung einer Stelle im Koran.
Dyskusja dotyczyła interpretacji fragmentu Koranu.