
der Mundwinkel
kącik ust
Boczna część ust, w której spotykają się górna i dolna warga.
Als sie die gute Nachricht hörte, zogen sich ihre Mundwinkel zu einem Lächeln nach oben.
Kiedy usłyszała dobrą wiadomość, kąciki jej ust uniosły się w uśmiechu.
kącik ust
der Mundwinkel, die Mundwinkel
Wczytuję zapisany stan.

kącik ust
Boczna część ust, w której spotykają się górna i dolna warga.
Als sie die gute Nachricht hörte, zogen sich ihre Mundwinkel zu einem Lächeln nach oben.
Kiedy usłyszała dobrą wiadomość, kąciki jej ust uniosły się w uśmiechu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Mundwinkel |
| Genitiv | des Mundwinkels |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Mundwinkel | die Mundwinkel |
| Akkusativ | den Mundwinkel | die Mundwinkel |
| Dativ | dem Mundwinkel | den Mundwinkeln |
| Genitiv | des Mundwinkels | der Mundwinkel |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
To prosty zrost z „der Mund” (usta) i „der Winkel” (kącik). Dosłownie oznacza więc kącik ust.
Er hatte nach dem Essen noch einen Krümel am Mundwinkel.
Po jedzeniu miał jeszcze okruszek w kąciku ust.
„Mundwinkel” (kącik ust) jest bardzo często używane do wyrażania uczuć. Kiedy kąciki ust „nach oben ziehen” (unoszą się), ktoś się uśmiecha. Kiedy „nach unten hängen” (opadają) lub „nach unten zeigen” (są skierowane w dół), ktoś jest smutny albo niezadowolony.
Als er das Kompliment hörte, zogen sich seine Mundwinkel nach oben.
Kiedy usłyszał komplement, kąciki jego ust uniosły się.
Bei der schlechten Nachricht ließen alle die Mundwinkel hängen.
Po złej wiadomości wszystkim opadły kąciki ust.
Częstym i nieco poetyckim wyrażeniem jest „ein Lächeln umspielt die Mundwinkel” (uśmiech igra w kącikach ust). Opisuje ono lekki, często nieświadomy uśmiech.
Ein zufriedenes Lächeln umspielte ihre Mundwinkel, als sie das Bild betrachtete.
Kiedy patrzyła na obraz, zadowolony uśmiech igrał w kącikach jej ust.