
das Waisenkind
yetim
Anne babası ölmüş veya anne babasız büyüyen çocuk.
Das Waisenkind fand bei einer Pflegefamilie ein neues Zuhause.
Yetim çocuk bir koruyucu ailede yeni bir yuva buldu.
yetim
das Waisenkind, die Waisenkinder
Kayıtlı durumun yükleniyor.

yetim
Anne babası ölmüş veya anne babasız büyüyen çocuk.
Das Waisenkind fand bei einer Pflegefamilie ein neues Zuhause.
Yetim çocuk bir koruyucu ailede yeni bir yuva buldu.
| cinsiyet | nötr das |
|---|---|
| çoğul | die Waisenkinder |
| Genitiv | des Waisenkindes |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Waisenkind | die Waisenkinder |
| Akkusativ | das Waisenkind | die Waisenkinder |
| Dativ | dem Waisenkind | den Waisenkindern |
| Genitiv | des Waisenkindes des Waisenkinds | der Waisenkinder |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Waisenkind”, “Waise” (yetim) ve “Kind” (çocuk) kelimelerinden oluşur. İlk bölüm kişinin aile durumunu, ikinci bölüm ise yaşını anlatır.
Im Roman erzählt ein Waisenkind von seinem schwierigen Leben.
Romanda bir yetim, zor hayatını anlatır.
Yaygın kullanımlar arasında “ein Waisenkind aufnehmen” (bir yetimi yanına almak), “sich um ein Waisenkind kümmern” (bir yetimle ilgilenmek) ve “einem Waisenkind ein Zuhause geben” (bir yetime yuva sağlamak) bulunur. Kelime bu kullanımlarda sık sık Akkusativ nesnesi olarak veya “um” (ile ilgilenmek) edatından sonra yer alır.
Die Familie nahm ein Waisenkind auf und kümmerte sich liebevoll um das Kind.
Aile bir yetimi yanına aldı ve çocukla sevgiyle ilgilendi.
“Waisenkind” özellikle anlatılarda ve koruyucu aileler, çocuk yuvaları ve çocuklara yardım konulu metinlerde geçer. Kelime sık sık bir çocuğun hayat hikâyesini anlatırken kullanılır.
Im Bericht wird erklärt, wie das Waisenkind in einer Pflegefamilie aufwuchs.
Raporda yetimin bir koruyucu ailede nasıl büyüdüğü anlatılıyor.