
je ..., desto ...
هرچه ...، ...تر
در ترکیب با «je» برای بیان رابطهای متناسب به کار میرود. این واژه بخش دوم یک جملهٔ مقایسهای را آغاز میکند.
Je mehr man lernt, desto mehr versteht man.
هرچه بیشتر یاد بگیریم، بیشتر میفهمیم.
هرچه ...، ...تر
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

هرچه ...، ...تر
در ترکیب با «je» برای بیان رابطهای متناسب به کار میرود. این واژه بخش دوم یک جملهٔ مقایسهای را آغاز میکند.
Je mehr man lernt, desto mehr versteht man.
هرچه بیشتر یاد بگیریم، بیشتر میفهمیم.
«Desto» تقریباً هیچوقت بهتنهایی نمیآید، بلکه همراه با «je» ساختاری ثابت برای مقایسه میسازد: «je ..., desto ...» (هرچه ...، ...تر). «Je» همیشه بخش اول و «desto» بخش دوم را آغاز میکند.
Je früher wir losfahren, desto weniger Stau haben wir.
هرچه زودتر راه بیفتیم، ترافیک کمتری خواهیم داشت.
این ساختار ترتیب واژههای ثابتی دارد. بخش «je» یک جملهٔ پیرو است، بنابراین فعل در پایان میآید. بخش «desto» یک جملهٔ اصلی است و فعل در آن بلافاصله بعد از صفت یا قید تفضیلی میآید.
Je länger er wartete, desto ungeduldiger wurde er.
هرچه او بیشتر منتظر ماند، بیحوصلهتر شد.
هم بعد از «je» و هم بعد از «desto» باید شکل تفضیلی یک صفت یا قید بیاید. شکلهای رایج عبارتاند از «mehr» (بیشتر)، «besser» (بهتر)، «schneller» (سریعتر) یا «weniger» (کمتر).
Je mehr Sport du treibst, desto fitter fühlst du dich.
هرچه بیشتر ورزش کنی، احساس آمادگی بیشتری میکنی.
هرچه...، همانقدر / به همان اندازه بیشتر
«Desto» (هرچه ...، ...تر) معمولاً در بخش دوم ساختار ثابتِ «je ..., desto ...» (هرچه ...، ...تر) میآید. «Umso» (هرچه ...، همانقدر بیشتر) میتواند همین رابطهٔ متناسب را بیان کند، اما میتواند بهتنهایی نیز در واکنش به موضوعی که پیشتر گفته شده است به کار برود. «desto» را بعد از «je» به کار ببرید و «umso» را وقتی به کار ببرید که بخش اول مقایسه قبلاً بیان شده باشد.

Je früher wir losfahren, desto schneller erreichen wir den See.
هرچه زودتر راه بیفتیم، سریعتر به دریاچه میرسیم.
Der Bus fährt schon ab, umso schneller müssen wir zum Bahnhof gehen.
اتوبوس همین حالا حرکت میکند، پس باید حتی سریعتر به ایستگاه برویم.