
der Hausbesitzer
صاحبخانه
کسی که از نظر قانونی مالک یک خانهٔ مسکونی است. شکل مؤنث آن «die Hausbesitzerin» (صاحبخانهٔ زن) است.
Der Hausbesitzer ist für die Reparatur des kaputten Daches verantwortlich.
صاحبخانه مسئول تعمیر سقف خراب است.
صاحبخانه
der Hausbesitzer, die Hausbesitzer
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

صاحبخانه
کسی که از نظر قانونی مالک یک خانهٔ مسکونی است. شکل مؤنث آن «die Hausbesitzerin» (صاحبخانهٔ زن) است.
Der Hausbesitzer ist für die Reparatur des kaputten Daches verantwortlich.
صاحبخانه مسئول تعمیر سقف خراب است.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Hausbesitzer |
| Genitiv | des Hausbesitzers |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Hausbesitzer | die Hausbesitzer |
| Akkusativ | den Hausbesitzer | die Hausbesitzer |
| Dativ | dem Hausbesitzer | den Hausbesitzern |
| Genitiv | des Hausbesitzers | der Hausbesitzer |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Hausbesitzer» (صاحبخانه) ترکیب روشنی از «das Haus» (خانه) و «der Besitzer» (مالک) است. مالک کسی است که چیزی به او تعلق دارد.
Als neuer Hausbesitzer hat er viele Pläne für den Garten.
او بهعنوان صاحبخانهٔ جدید، برای باغ برنامههای زیادی دارد.
میتوان پسوند «-besitzer» را به اسمهای زیادی افزود تا مالک آن چیز را نامگذاری کرد. این الگو به شما کمک میکند بسیاری از واژههای جدید را بفهمید و بسازید.
Der Autobesitzer muss für den Schaden aufkommen.
صاحب خودرو باید هزینهٔ خسارت را بپردازد.
Die Hundebesitzerin geht jeden Tag im Park spazieren.
صاحب سگ هر روز در پارک قدم میزند.
واژهٔ «Hausbesitzer» (صاحبخانه) اغلب در بافت حقوقی یا اداری به کار میرود. در این کاربرد معمولاً صحبت از حقوق، وظایف، هزینهها یا نگهداری یک ملک است.
Die Hausbesitzer müssen sich an die neuen Vorschriften halten.
صاحبخانهها باید از مقررات جدید پیروی کنند.
Alle Hausbesitzer der Straße wurden zu einer Versammlung eingeladen.
از همهٔ صاحبخانههای این خیابان برای شرکت در یک جلسه دعوت شد.
صاحبخانه
«Hausbesitzer» (مالک خانه) کسی است که یک خانهٔ مسکونی به او تعلق دارد. «Vermieter» (موجر) مالک ملکی است و آن را در ازای دریافت پول در اختیار یک مستأجر میگذارد. بنابراین کسی که در خانهٔ خودش زندگی میکند، «Hausbesitzer» است، اما «Vermieter» نیست.

Der Hausbesitzer besitzt das Wohnhaus und bewohnt es mit seiner Familie.
مالک خانه صاحب ساختمان مسکونی است و همراه خانوادهاش در آن زندگی میکند.
Der Vermieter besitzt das Wohnhaus und vermietet darin mehrere Wohnungen.
موجر مالک ساختمان مسکونی است و چند آپارتمان را در آن اجاره میدهد.