
veranlagt sein
گرایش داشتن
داشتن گرایش، استعداد یا آمادگی طبیعی برای چیزی. این معنا معمولاً در شکل Partizip II یعنی «veranlagt» (دارای گرایش یا استعداد) به کار میرود.
Er ist eher praktisch veranlagt und nicht so sehr theoretisch.
او بیشتر آدمی عملگراست و چندان نظری نیست.


