
der Baumstamm
pień
Gruba, zdrewniała główna część drzewa, znajdująca się między korzeniami a koroną z gałęziami.
Der Specht hämmerte ein Loch in den alten Baumstamm.
Dzięcioł wykuł dziurę w starym pniu.
pień
der Baumstamm, die Baumstämme
Wczytuję zapisany stan.

pień
Gruba, zdrewniała główna część drzewa, znajdująca się między korzeniami a koroną z gałęziami.
Der Specht hämmerte ein Loch in den alten Baumstamm.
Dzięcioł wykuł dziurę w starym pniu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Baumstämme |
| Genitiv | des Baumstammes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Baumstamm | die Baumstämme |
| Akkusativ | den Baumstamm | die Baumstämme |
| Dativ | dem Baumstamm | den Baumstämmen |
| Genitiv | des Baumstammes des Baumstamms | der Baumstämme |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
To słowo składa się z „Baum” (drzewo) i „Stamm” (pień). Dosłownie oznacza więc pień drzewa.
Die Kinder kletterten auf den dicken Baumstamm.
Dzieci wspinały się na gruby pień.
Częste czynności związane z pniem to „einen Baumstamm fällen” (ściąć pień drzewa), „zersägen” (przepiłować) lub „sich an einen Baumstamm lehnen” (oprzeć się o pień drzewa).
Der Forstarbeiter muss den alten Baumstamm zersägen.
Robotnik leśny musi przepiłować stary pień.
In der Pause lehnte sie sich an einen sonnigen Baumstamm.
Podczas przerwy oparła się o pień w nasłonecznionym miejscu.
Pień często opisuje się przymiotnikami takimi jak „dick” (gruby), „dünn” (cienki), „alt” (stary), „morsch” (spróchniały) czy „glatt” (gładki).
Vorsicht, der morsche Baumstamm könnte zusammenbrechen.
Uważaj, spróchniały pień może się zawalić.