
die Bergspitze
szczyt góry
Najwyższa, zwykle zwężająca się ku górze część góry; wierzchołek.
Selbst im Sommer ist die Bergspitze mit Schnee bedeckt.
Nawet latem szczyt góry jest pokryty śniegiem.
szczyt góry
die Bergspitze, die Bergspitzen
Wczytuję zapisany stan.

szczyt góry
Najwyższa, zwykle zwężająca się ku górze część góry; wierzchołek.
Selbst im Sommer ist die Bergspitze mit Schnee bedeckt.
Nawet latem szczyt góry jest pokryty śniegiem.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Bergspitzen |
| Genitiv | der Bergspitze |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Bergspitze | die Bergspitzen |
| Akkusativ | die Bergspitze | die Bergspitzen |
| Dativ | der Bergspitze | den Bergspitzen |
| Genitiv | der Bergspitze | der Bergspitzen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Bergspitze” (szczyt góry) składa się z „Berg” (góra) i „Spitze” (wierzchołek). To złożenie oznacza wierzchołek góry.
Vom Tal aus konnten wir die Bergspitze deutlich sehen.
Z doliny mogliśmy wyraźnie zobaczyć szczyt góry.
Do określania pobytu lub położenia często używa się z „Bergspitze” (szczyt góry) przyimka „auf” (na): osoba lub rzecz znajduje się na szczycie góry.
Auf der Bergspitze weht ein sehr kalter Wind.
Na szczycie góry wieje bardzo zimny wiatr.
Częste połączenia to „eine Bergspitze erklimmen” (wspiąć się na szczyt góry), „eine Bergspitze erreichen” (dotrzeć na szczyt góry) i „auf einer Bergspitze stehen” (stać na szczycie góry). Szczyt góry często opisują też przymiotniki takie jak „schneebedeckt” (pokryty śniegiem) lub „felsig” (skalisty).
Nach mehreren Stunden erreichten die Wanderer die Bergspitze.
Po kilku godzinach wędrowcy dotarli na szczyt góry.
szczyt górski
„Berggipfel” (szczyt górski) i „Bergspitze” (szczyt góry) mogą oznaczać najwyższy punkt góry. „Bergspitze” kieruje jednak uwagę na wąskie, ostro zakończone zwieńczenie, podczas gdy „Berggipfel” może oznaczać także szeroki lub płaski obszar szczytowy. Użyj „Bergspitze”, gdy opisujesz kształt, a „Berggipfel”, gdy ogólnie chodzi o najwyższy obszar.

Die schmale Bergspitze ragte spitz in den klaren Himmel.
Wąski szczyt góry ostro wznosił się ku czystemu niebu.
Auf dem breiten Berggipfel fanden die Wanderer genug Platz für eine Pause.
Na szerokim szczycie górskim wędrowcy znaleźli dość miejsca na odpoczynek.