
dass
że
Wprowadza zdanie podrzędne, które przekazuje treść wypowiedzi, myśli, uczucia lub faktu. Często pełni ono funkcję dopełnienia lub podmiotu zdania głównego.
Ich hoffe, dass du gut angekommen bist.
Mam nadzieję, że bezpiecznie dotarłeś.
że
Wczytuję zapisany stan.

że
Wprowadza zdanie podrzędne, które przekazuje treść wypowiedzi, myśli, uczucia lub faktu. Często pełni ono funkcję dopełnienia lub podmiotu zdania głównego.
Ich hoffe, dass du gut angekommen bist.
Mam nadzieję, że bezpiecznie dotarłeś.

że
Wprowadza zdanie podrzędne opisujące skutek lub konsekwencję, często w połączeniu z „so” (tak) lub „derart” (tak bardzo) w zdaniu głównym.
Es war so kalt, dass die Scheiben gefroren sind.
Było tak zimno, że szyby zamarzły.
Spójnik „dass” (że) zawsze wprowadza zdanie podrzędne. Oznacza to, że odmieniony czasownik trzeba postawić na końcu zdania z „dass”.
Ich bin mir sicher, dass alles gut wird.
Jestem pewien, że wszystko będzie dobrze.
Nie myl „dass” (spójnik: że) z „das” (rodzajnik lub zaimek: ten, to, który). Prosty test: jeśli możesz zastąpić to słowo przez „dieses” (ten), „jenes” (tamten) lub „welches” (który), piszesz „das”. W przeciwnym razie najczęściej piszesz „dass”.
Ich finde, dass das Buch, das du liest, sehr spannend ist.
Uważam, że książka, którą czytasz, jest bardzo ciekawa.
Zdania z „Dass” (że) bardzo często występują po czasownikach mówienia, myślenia i odczuwania. Typowe połączenia to: sagen, dass… (mówić, że…); denken, dass… (myśleć, że…); glauben, dass… (wierzyć, że…); hoffen, dass… (mieć nadzieję, że…); wissen, dass… (wiedzieć, że…).
Sie hat mir erzählt, dass sie bald umziehen wird.
Opowiedziała mi, że wkrótce się przeprowadzi.
Aby opisać skutek lub konsekwencję, często używa się „dass” (że) w stałej konstrukcji „so + Adjektiv/Adverb, dass…” (tak + przymiotnik lub przysłówek, że…). Zdanie główne opisuje przyczynę, a zdanie z „dass” opisuje skutek.
Der Film war so langweilig, dass ich eingeschlafen bin.
Film był tak nudny, że zasnąłem.
rodzajnik określony / ten / że
„Das” (rodzajnik określony, zaimek wskazujący lub potoczny spójnik) i „dass” (spójnik że) wymawia się tak samo, ale w standardowym języku niemieckim pełnią różne funkcje. „Dass” wprowadza zdanie podrzędne zawierające treść wypowiedzi, natomiast „das” występuje jako rodzajnik, zaimek lub potocznie jako spójnik. Dlatego przed zdaniem dopełnieniowym należy pisać „dass”.

Ich weiß, dass du das Buch suchst.
Wiem, że szukasz tej książki.
Das Buch, das du suchst, liegt auf dem Tisch.
Książka, której szukasz, leży na stole.