
der Intellekt
intelekt
Zdolność człowieka do myślenia, rozumienia i wyciągania logicznych wniosków; rozum lub zdolności umysłowe.
Seine scharfen Analysen zeugen von einem brillanten Intellekt.
Jego trafne analizy świadczą o błyskotliwym intelekcie.
intelekt
der Intellekt, die Intellekte
Wczytuję zapisany stan.

intelekt
Zdolność człowieka do myślenia, rozumienia i wyciągania logicznych wniosków; rozum lub zdolności umysłowe.
Seine scharfen Analysen zeugen von einem brillanten Intellekt.
Jego trafne analizy świadczą o błyskotliwym intelekcie.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Intellekte |
| Genitiv | des Intellekts |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Intellekt | die Intellekte |
| Akkusativ | den Intellekt | die Intellekte |
| Dativ | dem Intellekt | den Intellekten |
| Genitiv | des Intellekts des Intellektes | der Intellekte |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Intellekt” (intelekt) to słowo należące do podniosłego lub formalnego języka. Często spotyka się je w tekstach pisanych, analizach lub dyskusjach o zdolnościach umysłowych.
Die Autorin beeindruckt in ihren Essays mit ihrem scharfen Intellekt.
Autorka zachwyca w swoich esejach bystrym intelektem.
Słowo „Intellekt” (intelekt) często łączy się z przymiotnikami opisującymi sposób myślenia. Typowe przykłady to „scharfer” (bystry), „brillanter” (błyskotliwy), „analytischer” (analityczny) lub „klarer” (jasny) intelekt.
Der Detektiv löste den Fall dank seines analytischen Intellekts.
Detektyw rozwiązał sprawę dzięki swojemu analitycznemu intelektowi.
Aby wyrazić, że ktoś ma tę zdolność, często używa się czasowników „haben” (mieć) lub „besitzen” (posiadać). Można też powiedzieć, że jakieś działanie „von Intellekt zeugt” (świadczy o intelekcie).
Sie besitzt einen außergewöhnlichen Intellekt und lernt sehr schnell.
Posiada niezwykły intelekt i bardzo szybko się uczy.
Seine Rede zeugte von großem Intellekt und Weitblick.
Jego przemówienie świadczyło o wielkim intelekcie i dalekowzroczności.
rozum
„Verstand” (rozum) ogólnie oznacza zdolność jasnego myślenia, rozumienia i oceniania. „Intellekt” (intelekt) może oznaczać to samo, ale częściej podkreśla zdolności umysłowe lub talent intelektualny danej osoby. Gdy chodzi o konkretną rozsądną decyzję, pasuje „Verstand”; gdy opisujesz zdolność umysłową lub talent, lepszy jest „Intellekt”.

Sein großer Intellekt half ihm, auch schwierige Zusammenhänge schnell zu verstehen.
Jego wielki intelekt pomógł mu szybko zrozumieć nawet trudne zależności.
Mit etwas Verstand merkte sie, dass der Weg bei Regen zu gefährlich war.
Dzięki odrobinie rozsądku zorientowała się, że ta droga podczas deszczu była zbyt niebezpieczna.