
der Köter
kundel
Pogardliwe, potoczne określenie psa, zwłaszcza mieszańca lub psa postrzeganego jako uciążliwy.
Nimm gefälligst deinen Köter an die Leine, er bellt die ganze Zeit!
Weź wreszcie swojego kundla na smycz, cały czas szczeka!
kundel
der Köter, die Köter
Wczytuję zapisany stan.

kundel
Pogardliwe, potoczne określenie psa, zwłaszcza mieszańca lub psa postrzeganego jako uciążliwy.
Nimm gefälligst deinen Köter an die Leine, er bellt die ganze Zeit!
Weź wreszcie swojego kundla na smycz, cały czas szczeka!
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Köter |
| Genitiv | des Köters |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Köter | die Köter |
| Akkusativ | den Köter | die Köter |
| Dativ | dem Köter | den Kötern |
| Genitiv | des Köters | der Köter |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Köter” (kundel) to mocno pogardliwe i potoczne słowo oznaczające psa. Używa się go, żeby wyrazić złość lub pogardę, dlatego w uprzejmych rozmowach zdecydowanie należy go unikać.
Der Nachbar hat sich über den bellenden Köter von nebenan beschwert.
Sąsiad poskarżył się na szczekającego kundla z sąsiedztwa.
Tego słowa często używa się w sytuacjach irytacji. Często występuje ono z zaimkiem dzierżawczym, żeby wskazać właściciela psa postrzeganego jako uciążliwy.
Kannst du bitte deinen Köter zurückrufen?
Czy możesz, proszę, zawołać swojego kundla?
Słowo to wywodzi się od „Kötter” (małorolny chłop), który mieszkał w prostej chacie „Kate” (chata). „Köter” (kundel) był pierwotnie zwykłym, nierasowym psem takiego chłopa, co wyjaśnia jego dzisiejsze pogardliwe znaczenie.
Früher nannte man die Hunde der armen Leute oft Köter.
Dawniej psy biednych ludzi często nazywano kundlami.
pies
„der Hund” (pies) i „der Köter” (kundel) oznaczają udomowione zwierzę. „der Hund” to neutralne określenie, natomiast „der Köter” brzmi potocznie i wyraźnie pogardliwie, często ze względu na wygląd zwierzęcia albo dlatego, że jest ono postrzegane jako uciążliwe. W rzeczowej sytuacji pasuje „der Hund”, a przy celowym wyrażaniu pogardy „der Köter”.

Der Nachbar schimpfte über den Köter, der wieder in seinem Garten wühlte.
Sąsiad przeklinał kundla, który znowu grzebał w jego ogrodzie.
Der Hund wartet ruhig vor der Bäckerei auf seine Besitzerin.
Pies spokojnie czeka przed piekarnią na swoją właścicielkę.