
der Säbel
szabla
Broń sieczna i kłująca z zakrzywionym, zwykle jednosiecznym ostrzem, używana w przeszłości przede wszystkim przez kawalerię.
Der Offizier trug einen prunkvollen Säbel an seiner Seite.
Oficer miał przy boku ozdobną szablę.
szabla
der Säbel, die Säbel
Wczytuję zapisany stan.

szabla
Broń sieczna i kłująca z zakrzywionym, zwykle jednosiecznym ostrzem, używana w przeszłości przede wszystkim przez kawalerię.
Der Offizier trug einen prunkvollen Säbel an seiner Seite.
Oficer miał przy boku ozdobną szablę.

szabla
Jedna z trzech dyscyplin we współczesnym sporcie szermierczym, w której trafienia można zadawać całą klingą w tułów, ręce i głowę.
Im Finale des Turniers trat sie in der Disziplin Säbel an.
W finale turnieju rywalizowała w konkurencji szabli.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Säbel |
| Genitiv | des Säbels |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Säbel | die Säbel |
| Akkusativ | den Säbel | die Säbel |
| Dativ | dem Säbel | den Säbeln |
| Genitiv | des Säbels | der Säbel |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Znaczenie słowa „Säbel” (szabla) wynika z kontekstu. Jeśli mowa o historii, wojsku lub piratach, chodzi o broń. W kontekście współczesnego sportu chodzi o konkurencję szermierczą.
Der Piratenkapitän schwang seinen rostigen Säbel.
Kapitan piratów wymachiwał zardzewiałą szablą.
Bei den Olympischen Spielen gewann sie Gold im Säbel.
Na igrzyskach olimpijskich zdobyła złoto w szabli.
Wyrażenie „mit dem Säbel rasseln” (potrząsać szablą) oznacza wygłaszać wojenne lub agresywne groźby. Wywodzi się od historycznej broni, ale dziś jest używane w znaczeniu przenośnym, często w polityce.
Die Regierung begann, diplomatisch mit dem Säbel zu rasseln.
Rząd zaczął dyplomatycznie potrząsać szablą.
W sporcie słowo „Säbel” (szabla) jest często wymieniane razem z dwiema pozostałymi konkurencjami: „Degen” (szpada) i „Florett” (floret). Czasownik używany w tym kontekście to „fechten” (uprawiać szermierkę).
Er ficht seit seiner Kindheit mit dem Säbel.
Od dzieciństwa uprawia szermierkę szablą.
miecz
„Das Schwert” (miecz) to ogólniejsza historyczna broń sieczna i kłująca, która może mieć proste albo zakrzywione ostrze. „Der Säbel” (szabla) oznacza dokładniej broń z zakrzywionym, zwykle jednosiecznym ostrzem. Gdy chodzi o ten szczególny kształt, lepiej pasuje „Säbel”.

Der Reiter war mit einem gebogenen Säbel bewaffnet.
Jeździec był uzbrojony w zakrzywioną szablę.
Der Krieger war mit einem geraden Schwert bewaffnet.
Wojownik był uzbrojony w prosty miecz.