
wovor
przed czym
Wprowadza pytanie bezpośrednie lub zależne i pyta o przedmiot strachu, ostrzeżenia lub obawy.
Wovor fürchtest du dich am meisten?
Czego najbardziej się boisz?
przed czym
Wczytuję zapisany stan.

przed czym
Wprowadza pytanie bezpośrednie lub zależne i pyta o przedmiot strachu, ostrzeżenia lub obawy.
Wovor fürchtest du dich am meisten?
Czego najbardziej się boisz?

przed czym
Wprowadza zdanie względne i odnosi się do rzeczy, przed którą odbywa się jakieś działanie lub pojawia się jakieś uczucie. Zastępuje konstrukcję taką jak „vor dem/der/denen” (przed którym, przed którą lub przed którymi).
Das ist die Spinne, wovor meine Schwester solche Angst hat.
To jest pająk, którego moja siostra tak bardzo się boi.
„Wovor” (przed czym) jest zaimkiem przysłownym i stałym połączeniem „wo” (gdzie) oraz przyimka „vor” (przed). Zastępuje połączenie „vor was?” (przed czym?) w pytaniach oraz „vor dem/das” (przed którym lub przed czym) w zdaniach względnych, gdy odnosi się do rzeczy albo sytuacji.
Wovor hast du Angst?
Czego się boisz?
Das Gewitter ist das Einzige, wovor der Hund sich fürchtet.
Burza jest jedyną rzeczą, której pies się boi.
„Wovor” (przed czym) stosuje się tylko w odniesieniu do rzeczy, pomysłów lub sytuacji. Jeśli pytasz o osobę albo odnosisz się do osoby, musisz użyć przyimka „vor” (przed) z odpowiednim zaimkiem pytającym lub względnym.
Vor wem hat er dich gewarnt?
Przed kim on cię ostrzegł?
Das ist der Kollege, vor dem ich dich gewarnt habe.
To jest kolega, przed którym cię ostrzegałem.
„Wovor” (przed czym) łączy się z czasownikami, które mają stałe połączenie z przyimkiem „vor” (przed). Należą do nich na przykład „Angst haben vor” (bać się), „sich fürchten vor” (bać się), „warnen vor” (ostrzegać przed) i „sich schützen vor” (chronić się przed).
Wovor soll dieses neue Gesetz die Bürger schützen?
Przed czym to nowe prawo ma chronić obywateli?
Ich weiß nicht, wovor er mich warnen wollte.
Nie wiem, przed czym chciał mnie ostrzec.
To, czy „wovor” (przed czym) wprowadza pytanie, czy zdanie względne, można rozpoznać po budowie zdania. Pytanie z „wovor” (przed czym) często stoi na początku zdania i kończy się znakiem zapytania. Zdanie względne z „wovor” (przed czym) występuje bezpośrednio po rzeczowniku, który opisuje, i wprowadza zdanie podrzędne.
Wovor läuft das Kind weg?
Przed czym ucieka dziecko?
Das ist das Problem, wovor wir alle weglaufen.
To jest problem, przed którym wszyscy uciekamy.