
zweitens
po drugie
Używane do wprowadzenia drugiego punktu na liście, w argumencie lub w przemówieniu.
Erstens ist es zu spät und zweitens bin ich zu müde.
Po pierwsze jest za późno, a po drugie jestem zbyt zmęczony.
po drugie
Wczytuję zapisany stan.

po drugie
Używane do wprowadzenia drugiego punktu na liście, w argumencie lub w przemówieniu.
Erstens ist es zu spät und zweitens bin ich zu müde.
Po pierwsze jest za późno, a po drugie jestem zbyt zmęczony.
„Zweitens” (po drugie) należy do szeregu przysłówków, które porządkują wyliczenie: erstens (po pierwsze), zweitens (po drugie), drittens (po trzecie), viertens (po czwarte) itd. Tworzy się je od liczebników porządkowych i końcówki „-ens”.
Erstens habe ich keine Zeit, zweitens kein Geld und drittens keine Lust.
Po pierwsze nie mam czasu, po drugie pieniędzy, a po trzecie ochoty.
Kiedy „zweitens” (po drugie) stoi na początku zdania, bezpośrednio po nim występuje odmieniony czasownik, a następnie podmiot. Taki szyk nazywa się inwersją.
Zweitens müssen wir die Kosten genau kalkulieren.
Po drugie musimy dokładnie obliczyć koszty.
Te przysłówki są bardzo przydatne do jasnego i logicznego porządkowania argumentów albo listy punktów. Pomagają słuchaczowi lub czytelnikowi śledzić tok myślenia.
Warum ich nicht mitkomme? Erstens bin ich krank und zweitens regnet es.
Dlaczego nie idę z wami? Po pierwsze jestem chory, a po drugie pada.
poza tym
„außerdem” (poza tym) dodaje kolejny punkt, nie przypisując mu stałego miejsca w kolejności. „zweitens” (po drugie) wyraźnie oznacza drugi punkt w uporządkowanym wyliczeniu. Przy ponumerowanych argumentach pasuje „zweitens”, a przy zwykłym uzupełnieniu „außerdem”.

Erstens ist der Zug bequem, und zweitens ist er günstiger als das Auto.
Po pierwsze pociąg jest wygodny, a po drugie jest tańszy niż samochód.
Der Zug ist bequem und außerdem günstiger als das Auto.
Pociąg jest wygodny, a poza tym tańszy niż samochód.