
der Befehlshaber
komutan
Hiyerarşik bir örgütte, özellikle orduda, bir birlik veya askerî oluşum üzerinde en yüksek komuta yetkisine sahip kişi.
Der Befehlshaber gab den Befehl zum Rückzug.
Komutan geri çekilme emrini verdi.
komutan
der Befehlshaber, die Befehlshaber
Kayıtlı durumun yükleniyor.

komutan
Hiyerarşik bir örgütte, özellikle orduda, bir birlik veya askerî oluşum üzerinde en yüksek komuta yetkisine sahip kişi.
Der Befehlshaber gab den Befehl zum Rückzug.
Komutan geri çekilme emrini verdi.
| cinsiyet | eril der |
|---|---|
| çoğul | die Befehlshaber |
| Genitiv | des Befehlshabers |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Befehlshaber | die Befehlshaber |
| Akkusativ | den Befehlshaber | die Befehlshaber |
| Dativ | dem Befehlshaber | den Befehlshabern |
| Genitiv | des Befehlshabers | der Befehlshaber |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Befehlshaber” (komutan), “Befehl” (emir), bir bağlantı sesi olan “-s-” ve “Haber” (sahip olan) kelimesinden oluşan bileşik bir isimdir. “Haber” kelimesi “haben” (sahip olmak) fiilinden gelir. Bu yüzden kelime, kelimesi kelimesine, emri elinde bulunduran kişiyi anlatır.
Nur der Befehlshaber darf die Strategie ändern.
Stratejiyi yalnızca komutan değiştirebilir.
Bu kelime resmî ve kurumsal bir unvandır. Neredeyse yalnızca ordu, polis veya itfaiye gibi hiyerarşik kuruluşlarda kullanılır.
Der Befehlshaber der Feuerwehr koordinierte den Einsatz.
İtfaiye komutanı müdahaleyi koordine etti.
Bir kişinin neyin komutanı olduğunu belirtmek için çoğunlukla Genitiv kullanılır. Kalıp şöyledir: “Befehlshaber + der/des + [Einheit im Genitiv]” (komutan + der/des + [Genitiv hâlinde birlik]).
Er wurde zum Befehlshaber der gesamten Flotte ernannt.
Tüm filonun komutanlığına atandı.
komutan
Her iki kelime de en yüksek emir verme yetkisine sahip askerî sorumluyu anlatabilir. “Der Kommandant” (komutan), daha çok bir birimdeki veya askerî bir yerdeki somut liderlik görevini belirtir. “Befehlshaber” (üst komutan) ise bir birlik ya da oluşum üzerindeki en üst düzey emir verme yetkisinin kullanılmasını daha çok vurgular. Birçok askerî durumda ikisi de kullanılabilir; ancak bakış açısı bu şekilde farklıdır.

Der Befehlshaber des Verbandes gab den Angriffsbefehl.
Birliğin komutanı saldırı emrini verdi.
Der Kommandant der Festung ordnete die Reparatur der Tore an.
Kalenin komutanı kapıların onarılmasını emretti.