
der Befehlshaber
dowódca
Osoba, która w hierarchicznej organizacji, zwłaszcza w wojsku, ma najwyższe uprawnienia do wydawania rozkazów jednostce lub oddziałowi.
Der Befehlshaber gab den Befehl zum Rückzug.
Dowódca wydał rozkaz odwrotu.
dowódca
der Befehlshaber, die Befehlshaber
Wczytuję zapisany stan.

dowódca
Osoba, która w hierarchicznej organizacji, zwłaszcza w wojsku, ma najwyższe uprawnienia do wydawania rozkazów jednostce lub oddziałowi.
Der Befehlshaber gab den Befehl zum Rückzug.
Dowódca wydał rozkaz odwrotu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Befehlshaber |
| Genitiv | des Befehlshabers |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Befehlshaber | die Befehlshaber |
| Akkusativ | den Befehlshaber | die Befehlshaber |
| Dativ | dem Befehlshaber | den Befehlshabern |
| Genitiv | des Befehlshabers | der Befehlshaber |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Befehlshaber” (dowódca) to rzeczownik złożony z „Befehl” (rozkaz), łączącego s i „Haber” (od „haben” (mieć)). Dosłownie opisuje więc osobę, która ma władzę wydawania rozkazów.
Nur der Befehlshaber darf die Strategie ändern.
Tylko dowódca może zmienić strategię.
To formalny, oficjalny tytuł. Używa się go niemal wyłącznie w hierarchicznych organizacjach, takich jak wojsko, policja czy straż pożarna.
Der Befehlshaber der Feuerwehr koordinierte den Einsatz.
Dowódca straży pożarnej koordynował akcję.
Aby określić, nad czym ktoś ma władzę dowódczą, zwykle używa się Genitiv. Wzór to: „Befehlshaber + der/des + [Einheit im Genitiv]” (dowódca + der/des + [jednostka w Genitiv]).
Er wurde zum Befehlshaber der gesamten Flotte ernannt.
Mianowano go dowódcą całej floty.
komendant
Oba słowa mogą oznaczać osobę sprawującą najwyższe dowództwo wojskowe. „Der Kommandant” (komendant) odnosi się raczej do konkretnej funkcji dowódczej w jednostce lub w obiekcie wojskowym, natomiast „Befehlshaber” (dowódca) mocniej podkreśla sprawowanie najwyższej władzy dowódczej nad jednostką lub oddziałem. W wielu sytuacjach wojskowych można użyć obu słów, ale każde z nich przedstawia tę osobę z innej perspektywy.

Der Befehlshaber des Verbandes gab den Angriffsbefehl.
Dowódca oddziału wydał rozkaz ataku.
Der Kommandant der Festung ordnete die Reparatur der Tore an.
Komendant twierdzy zarządził naprawę bram.